Η ΜΠΟΛΟΝΙΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

«Το πανεπιστήμιο καίγεται», «η εκπαίδευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα». Τα σλόγκαν των αυστριακών φοιτητών, που κατέλαβαν τις τελευταίες εβδομάδες εκπαιδευτικά ιδρύματα στις έξι μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, ξεπέρασε τα σύνορα της Αυστρίας και ακούστηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Σαν κόκκινο πανί για τους φοιτητές αλλά και για εκατοντάδες καθηγητές πανεπιστημίων λειτούργησε η απόφαση της κυβέρνησης να ευθυγραμμιστεί με την περίφημη διαδικασία της Μπολόνια, η οποία μεταξύ άλλων προβλέπει περιορισμούς στην πρόσβαση στα πανεπιστήμια και επιβολή διδάκτρων – τα οποία καταργήθηκαν στην Αυστρία πριν από τις τελευταίες εκλογές.
Από το τέλος Οκτωβρίου δεκάδες χιλιάδες φοιτητές, οι οποίοι συχνά συντονίζονταν μέσω του Ιντερνετ, προχώρησαν σε καταλήψεις εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθιστικές διαμαρτυρίες αλλά και εκατοντάδες εκδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Μια αυθόρμητη συγκέντρωση στην ακαδημία καλών τεχνών μετατράπηκε μέσα σε λίγα 24ωρα στο μεγαλύτερο κίνημα που έχει γνωρίσει η Αυστρία τα τελευταία χρόνια. Στην κεντρική συγκέντρωση της περασμένης εβδομάδας οι διοργανωτές έκαναν λόγο για 40.000 άτομα – αριθμός ρεκόρ για τα δεδομένα της χώρας.

Η κυβέρνηση της Βιέννης, που αρχικά πίστεψε ότι θα μπορέσει να ελέγξει το κύμα των καταλήψεων, βρέθηκε αντιμέτωπη με τις μεγαλύτερες εκπαιδευτικές συγκεντρώσεις στην ιστορία της χώρας. Κυρίως όμως βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα κίνημα που έδειχνε να διαθέτει σαφή πολιτικό λόγο και στόχους και το οποίο αμφισβήτησε την πεμπτουσία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής για την εκπαίδευση που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε κείμενο - διακήρυξη της ακαδημίας Καλών Τεχνών, το οποίο αποτελεί και την πληρέστερη καταγραφή των θέσεων και των αιτημάτων των φοιτητών, καταγγέλλεται η αντιγραφή από τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια του αγγλοσαξονικού εκπαιδευτικού μοντέλου. Ακόμη γίνεται λόγος για την εμπορευματοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης που επιχειρείται μέσω της συμφωνίας της Μπολόνιας την οποία προωθεί η ΕΕ. Στον πυρήνα της συμφωνίας της Μπολόνια, εξηγεί η διακήρυξη, βρίσκεται το σύστημα «Μπάτσελορ Μάστερ» το οποίο προωθεί το πέρασμα από το πλουραλιστικό ιδεώδες της εκπαίδευσης σε ένα μοντέλο που θα καθορίζεται από τους κανόνες της αγοράς. «Στόχος αυτών των αλλαγών» τονίζεται στο ίδιο κείμενο «είναι η σκλήρυνση του ανταγωνισμού στην παγκόσμια εκπαιδευτική αγορά με στόχο την ενίσχυση της οικονομικής θέσης των πανεπιστημίων και των εσόδων που λαμβάνουν τα ερευνητικά τους κέντρα. Η λογική του ανταγωνισμού και του κέρδους επιβάλλεται σε όλα τα επίπεδα της παραγόμενης γνώσης». Η διακήρυξη επισημαίνει ότι «η δημιουργία μιας οικονομίας της εκπαίδευσης, με τη γνώση σε ρόλο εμπορεύματος, εντάσσεται στην ευρύτερη τάση ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης όλων των εκφάνσεων της ανθρώπινης ζωής που επιχειρείται στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό […]. Η περίφημη αυτονομία των πανεπιστημίων αποτελεί ευφημισμό που καλύπτει τις νέες μορφές ελέγχου των ιδρυμάτων. Τα πανεπιστήμια δεν είναι αυτόνομα για να αυτοκαθοριστούν αλλά μόνο για να καλύψουν τις ανάγκες της οικονομίας και της βιομηχανίας και να υποταχθούν στη λογική της αγοράς. Ο εκδημοκρατισμός της εκπαίδευσης που επιτεύχθηκε στη δεκαετία του 80 σταδιακά καταστρατηγείται στο όνομα της λογικής της αγοράς και αντικαθίσταται από κατακόρυφες ιεραρχικές δομές».

Συνοπτικά τα αιτήματα στη διακήρυξη περιλαμβάνουν: α) τον τερματισμό της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης, της έρευνας αλλά και της ευρύτερης παραγωγής γνώσης. Ακόμη ζητείται η πλήρης δημόσια χρηματοδότηση της ανώτατης εκπαίδευσης και η άνευ όρων κατάργηση όλων των πανεπιστημιακών διδάκτρων. β) Τερματισμό της αξιολόγησης των σπουδών με βάση οικονομικά κριτήρια. γ) αποσύνδεση των πανεπιστημίων και των σχολείων από τις άμεσες ανάγκες της αγοράς εργασίας ώστε να λειτουργήσουν σαν χώρος σκέψης και όχι αναπαραγωγής του εργατικού δυναμικού. Ακόμη ζητείται διαφάνεια για όλες τις συμφωνίες αποδοτικότητας των πανεπιστημίων (που έχουν πραγματοποιηθεί με το υπουργείο παιδείας).

Στα ευρύτερα αιτήματα των φοιτητών, που παρουσιάστηκαν σε όλα ανεξαιρέτως τα υπό κατάληψη πανεπιστήμια, περιλαμβάνεται επίσης ο εκδημοκρατισμός της ανώτατης εκπαίδευσης. Ακόμη η θέσπιση ρυθμίσεων για την συμμετοχή των γυναικών κατά 50% σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης αλλά και η προστασία των ξένων φοιτητών (κυρίως αυτών εκτός ΕΕ) οι όποιοι θα κλιθούν πρώτοι να πληρώσουν τυχόν νέα δίδακτρα.

Οι κινητοποιήσεις των φοιτητών αποτέλεσαν πραγματικό σεισμό στην πολιτική σκηνή της Αυστρίας καθώς σύντομα αρκετά συνδικάτα αλλά ακόμη και ενώσεις συνταξιούχων εξέφρασαν την απόλυτη υποστήριξή τους στις κινητοποιήσεις. Οι αναφορές περί «νέας γενιάς του ‘68» που εμφανίστηκαν στον αυστριακό Τύπο είναι αν μη τι άλλο ενδεικτικές της σημασίας των κινητοποιήσεων αλλά και της ανησυχίας που προκαλούν στον κυβερνητικό συνασπισμό. Ο πρόεδρος της Αυστρίας Χάινς Φίσερ παρενέβη ζητώντας διάλογο από μηδενική βάση και κάλεσε τους φοιτητές να αποδεχθούν την πρόταση για του υπουργού παιδείας για συνομιλίες– πρόταση, η οποία να σημειωθεί, ήρθε με τεράστια καθυστέρηση μόνο όταν το υπουργείο παιδείας συνειδητοποίησε το μέγεθος των κινητοποιήσεων. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε μάλιστα 40 εκατομμύρια ευρώ για την άμεση ενίσχυση των πανεπιστημιακών υποδομών – ποσό που θεωρήθηκε ασήμαντο σε σχέση με τις υπάρχουσες ανάγκες. «Δεν θέλουμε εκατομμύρια, θέλουμε από τα δισεκατομμύρια που έδωσαν στις τράπεζες» έγραφε το πανό που κρατούσε μια φοιτήτρια στη σχολή καλών τεχνών.

Το αυστριακό φοιτητικό κίνημα προκαλεί ήδη ένα ντόμινο αντίστοιχων κινητοποιήσεων σε ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως στη Γερμανία όπου από το καλοκαίρι πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της συμφωνίας της Μπολόνια.

Απέναντι στην προπαγάνδα της βιοτεχνολογία… οι ανάγκες μας

Μπορεί η ζωή να εξετάζεται με το επικρατές μοντέλο ανάλυσης του κόστους – οφέλους, κάτι που κάνουν οι εταιρείες βιοτεχνολογίας με τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ); Μπορεί το οικονομικό όφελος μιας μικρής μειοψηφίας να προέχει των κοινωνικών συμφερόντων;
Η χρήση των ΓΤΟ και η ευρεία διάδοση τους εμπεριέχει τουλάχιστον τρεις σοβαρούς κίνδυνους. Ο ένας είναι η επιμόλυνση των μη ΓΤΟ καλλιεργειών με σπόρους και γενετικό υλικό από αυτούς των ΓΤΟ καλλιεργειών, και μάλιστα χωρίς να έχουμε καμία ένδειξη των αποτελεσμάτων μιας τέτοιας επαφής στο φυσικό περιβάλλον, μακριά από τις ελεγχόμενες συνθήκες των εργαστηρίων. Ο άλλος που σχετίζεται άμεσα με τον πρώτο είναι η μη- αναστεψημότητα των αποτελεσμάτων μιας τέτοιας επιμόλυνσης. Δυστυχώς, στην περίπτωση της βιοτεχνολογίας και των ΓΤΟ δεν έχουμε να κάνουμε με μια “πετρελαιοκηλίδα” την οποία μετά από κάποιες προσπάθειες και με την βοήθεια συγκεκριμένων τεχνικών μέσων θα μπορέσουμε να περιορίσουμε και να εξουδετερώσουμε πάρα την καταστροφή που μπορεί να έχει προκαλέσει. Αντίθετα έχουμε μια κατάσταση που οι όποιες διαταραχές προκαλέσει θα είναι μάλλον ανεξέλεγκτες και μη αναστρέψιμες. Ο τρίτος είναι η μείωση της βιοποικιλότητας στην φύση. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι μεταλλάξεις και υβρίδια υπήρχαν πάντα στη φύση και όλη η πορεία της εξέλιξης (τόσο της φύσης όσο και της ανθρωπότητας) βασίζονταν σε αυτά. «Τα ανθρώπινα όντα “τροποποιούν” γενετικά οργανισμούς από τότε που άρχισε η εξημέρωση των ζώων και η καλλιέργεια των φυτών. Η ιστορία της εξημέρωσης ειδών είναι ακριβώς η ιστορία της γενετικής τροποποίησης τους, ώστε να καταστούν ιδιαίτερα “εκμεταλλεύσιμα”. Μπορεί μεταλλάξεις να γίνονταν πάντα στη φύση, αλλά αυτό που μέχρι τώρα υπήρχε και ποτέ δεν αμφισβητήθηκε, όχι πρακτικά τουλάχιστον (γιατί θεωρητικά αμφισβητήθηκε), ήταν η πολυμορφία και η τυχαιότητα. Όλη η θεωρία της εξέλιξης βασίζεται σε τυχαίες μεταλλάξεις, σε επικράτηση μορφών ζωής και ποικιλιών που τυχαία εμφάνισαν εκείνα τα χαρακτηριστικά που τους επέτρεψαν να επιβιώσουν στις εκάστοτε συνθήκες. Άλλωστε κάθε μορφή ζωής είναι μοναδική και από τα φυτά έως τον ανθρώπινο οργανισμό η ποικιλομορφία είναι αυτό που κάνει την επιβίωση του είδους πιο πιθανή.

Ένας από τους ύστατους στόχους των Αγρο-βιοτεχνολογικών μηχανισμών είναι ο απόλυτος έλεγχος των πρακτικών συναλλαγής σπόρων μεταξύ των αγροτών. Πιο συγκεκριμένα, οι μηχανισμοί επιδιώκουν να βρουν ένα τρόπο που θα τους εξασφαλίσει το να έρχονται σε αυτούς κάθε χρόνο για να αγοράσουν σπόρο. Έτσι εξηγείται και το γιατί ανυπομονούν να ρίξουν την Τεχνολογία Εξολοθρευτής (Terminator Technology). Η Τεχνολογία Εξολοθρευτής κάνει τον κάθε σπόρο στείρο μετά από την πρώτη βλαστική περίοδο, καθιστώντας αδύνατο για τους αγρότες να διατηρήσουν σπόρο- βασική αρχή της γεωργίας. Με το να προωθούν την Τεχνολογία Εξολοθρευτής οι Αγρο-βιοτεχνολογικοί μηχανισμοί θέλουν να περιορίσουν ακόμα περισσότερο τις επιλογές των αγροτών οι οποίοι ήδη εξαρτώνται κάθε χρόνο από εταιρείες σπόρων. Η μηχανισμοί το έχουν διασφαλίσει αυτό με τις πολυάριθμες πατέντες σπόρων.

Ήρθε τέλος η εποχή, που όλα, ακόμα και εκείνα που τα θεωρούσαν οι άνθρωποι σαν αναπαλλοτρίωτα (που δεν μπορούσαν να πουληθούν), έγιναν αντικείμενο ανταλλαγής, αντικείμενο αισχροκέρδειας και μπορούσαν να πουληθούν. Είναι η εποχή που ακόμα και κείνα τα πράγματα που ως τα τότε μπορούσαν να μεταδοθούν, μα ποτέ να ανταλλαχθούν σαν εμπορεύματα, να δοθούν μα ποτέ να πουληθούν, να αποχτηθούν μα ποτέ να αγοραστούν - αρετή, αγάπη, γνώμη, επιστήμη, συνείδηση κλπ- η εποχή τέλος που όλα πέρασαν στο εμπόριο. Είναι η εποχή της γενικής διαφθοράς, της παγκόσμιας αγοραπωλησίας ή για να μιλήσουμε με όρους της πολιτικής οικονομίας, η εποχή που κάθε τι, ηθικό ή φυσικό, μια κι έγινε εμπορική αξία, φέρνεται στην αγορά να εκτιμηθεί στην πιο ακριβοδίκαιη αξία του..
Κ. ΜΑΡΞ “ Η αθλιότητα της φιλοσοφίας”

Ο καπιταλισμός έχει έναν τρόπο να επιβιώσει: να επεκτείνει την εκμετάλλευση και την κυριαρχία του εντάσσοντας συνεχώς στην σφαίρα του εμπορεύματος ολοένα και περισσότερες κοινωνικές σχέσεις και αξίες χρήσης. από τα ανθρώπινα συναισθήματα και τις αισθήσεις μέχρι τον αέρα που αναπνέουμε και τις ιδιότητες της ίδιας της έμβιας ζωής. Και για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να τα ιδιοποιηθεί, να τα μετατρέψει σε ιδιοκτησία. Εδώ εμφανίζεται και ο ρόλος της βιοτεχνολογίας ως εκείνη η τεχνολογική και επιστημονική προσπάθεια να κατηγοριοποιηθούν, να ταξινομηθούν, καθώς και να τροποποιηθούν σε τέτοιο βαθμό οι γονιδιακές ιδιότητες της έμβιας ζωής, ώστε να μετατραπούν σε ιδιοκτησία και να ενταχθούν στην σφαίρα του εμπορεύματος ως κάτι που ανήκει, πουλιέται, αγοράζεται και πάνω από όλα κυριαρχείται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Οι τεχνολογίες και οι επιστήμες δεν αναπτύσσονται σε “κενό αέρος”, σ΄ ένα δοκιμαστικό σωλήνα, όσο έντεχνα και εάν προσπαθεί να μας κατασκευάσει αυτή την εικόνα η κυρίαρχη ιδεολογία. Ο καθορισμός και η συνάρτηση των επιστημονικών ανακαλύψεων και των τεχνολογικών τους εφαρμογών με τις παραγωγικές σχέσεις τις οποίες καλούνται να υπηρετήσουν είναι τόσο βαρυσήμαντα που πολλές φόρες επικαθορίζουν όχι μόνο το αποτέλεσμα αλλά και την ίδια την διαδικασία. Δεν είναι μόνο οι συγκεκριμένοι σκοποί και τα προκαθορισμένα πλαίσια μέσα στα οποία λαμβάνουν χώρα αυτές οι διαδικασίες. Πολλές φορές είναι το ίδιο το κοινωνικό περιβάλλον και άρα η ιδεολογική ηγεμονία των κυρίαρχων, που έχει ήδη κάνει την “προεπιλογή” σε τι θεωρείται κάθε φόρα επιστημονική γνώση, τι θεωρείται έγκυρο, τι κάθε φόρα είναι άξιο λόγου να αντιμετωπιστεί κάτω από το πρίσμα της επιστημονικής διαδικασίας και τι όχι.

Τα πανεπιστήμια έχουν γίνει μέρος εταιρικών επενδύσεων και, σε αντάλλαγμα αυτού, εταιρικής επιρροής. Με το να εξασφαλίζουν επενδύσεις από τον ιδιωτικό τομέα, να αναπτύσσουν εμπορικές και με δυνατότητα πατενταρίσματος τεχνολογίες, να δημιουργούν εκμεταλλεύσιμες υπο-εταιρείες (start-up companies) και εκπαιδεύοντας του απόφοιτους στο να καλύπτουν τις απαιτήσεις εργοδοτών, όλα αυτά έχουν γίνει ο κύριος σκοπός πανεπιστημίων.
Γιατί όμως τα πανεπιστήμια; Το κόστος επένδυσης τείνει να είναι χαμηλότερο στα πανεπιστήμια απ’ ότι στις συνεργασίες με άλλες εταιρείες. Τα χρέη είναι χαμηλότερα και η αξιοπιστία (της έρευνας) είναι προτιμότερο να προέρχεται από το πανεπιστήμιο και όχι από την εταιρεία. Τα πανεπιστήμια επίσης προσφέρουν χαμηλού κόστους εργασία από την σχολή και τους απόφοιτους φοιτητές που προθυμοποιούνται να βάλουν την δημιουργικότητα τους πάνω στην βιοτεχνολογική έρευνα. Όλα αυτά συμβαίνουν βέβαια εις βάρος των κοινωνικού συμφέροντος και της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Αυτή βέβαια είναι μια ακόμα περίπτωση που το δημόσιο χρήμα επιχορηγεί εταιρείες.

Λίγο πριν το 2000 κορυφώθηκε η συζήτηση για το πατεντάρισμα των ανθρώπινων γονιδίων με την ανακοίνωση από το ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι ότι όπου να ’ναι αποκωδικοποιεί το ανθρώπινο γονιδίωμα. O βιολόγος του Iνστιτούτου πούλησε την έρευνά του στην ιδιωτική Celera (1998) και δημιούργησε ανταγωνισμό με το δημόσια χρηματοδοτούμενο Human Genome Project (δεκαπενταετές πρόγραμμα 3 δισ. δολαρίων του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των HΠA, που το 2000 είχε αποκωδικοποιήσει πάνω από 2 δισ. βάσεις της αλυσίδας του DNA).

Ή η επιστήμη είναι πράγματι επιστήμη και δεν είναι το παν,

ή θεωρεί τον εαυτό της το παν και παύει να είναι επιστήμη

Dominique Folscheild

Όσο λοιπόν απαραίτητη είναι η επιστημονική διαδικασία παραγωγής γνώσης για τον κόσμο γύρω μας, άλλο τόσο απαραίτητη είναι και η κριτική αντιμετώπιση της, εάν θέλουμε η γνώση να είναι εργαλείο για την κοινωνική απελευθέρωση και όχι ένα ακόμα όπλο στα χέρια των εκμεταλλευτών και των κυρίαρχων, όπως είναι η θρησκεία, το θέαμα, η ιδεολογία, το εμπόρευμα και η ιδιοκτησία. Το χειρότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να αποδεχθούμε, στην θέση των παλιών, νέες θρησκείες που θα “ιεροποιούν“ την γνώση απέναντι στην κοινωνία και θα την κάνουν κτήμα των νέων ιερατείων, ακόμα και εάν αυτά ορκίζονται στο όνομα της επιστήμης και του ορθολογισμού.


αντι-πληροφόρηση

ΕΑΑΚ - ΕΝΤΡΟΠΙΑ

ΠΛΑΙΣΙΟ Ε.Α.Α.Κ. ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΟΡΙΑΚΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10/09

Την ίδια στιγμή που η νέα κυβέρνηση προσπαθεί να συνάψει καινούργια κοινωνικά συμβόλαια δείχνει να μην καταλαβαίνει τους λόγους που η προηγούμενη κυβέρνηση αποσύρθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Παρά τις φανφάρες των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ένας λίγο πιο προσεκτικός αναγνώστης των οικονομικών ένθετων των αστικών φυλλάδων μπορεί να δει ότι ακόμα και οι αριθμοί δείχνουν ότι η παγκόσμια κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος διευρύνεται. Μαζί του καταρρέουν και οι νεοφιλελεύθεροι μύθοι για την αγορά ως τον καλύτερο μηχανισμό κοινωνικής ρύθμισης, οι μύθοι για την αξία του ανταγωνισμού και τη σημασία της «επιχειρηματικότητας». Παρόλο όμως που οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο «αγοράζουν» σε κατάσταση πανικού την μια επιχείρηση μετά την άλλη, επιμένουν στην ίδια πολιτική. Την πολιτική των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, της ελαστικής εργασίας, της λιτότητας, της πιο βαθιάς εκμετάλλευσης. Ακόμη, όταν καταφεύγουν στην κρατική παρέμβαση, το κάνουν για να στηρίξουν τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις και όχι για να στηρίξουν την εργαζόμενη πλειοψηφία.
Μια εβδομάδα μετά τις βουλευτικές εκλογές αλλά και μερικές μέρες μετά την πραξικοπηματική χορήγηση των 33 αδειών λειτουργίας στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, οι προθέσεις της κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης γίνονται ξεκάθαρες ενώ η τοποθέτηση της Α. Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Παιδείας, δεν είναι καθόλου τυχαία. Το «πάγωμα» της αδειοδότησης των κολεγίων όχι μόνο δε σημαίνει απόσυρση των αδειών αλλά στρώνει το έδαφος για τη θέσπιση ενός νέου νόμου για τα ΚΕΣ, δήθεν πιο αξιοκρατικού και για τη δημιουργία «δημόσιας αρχής πιστοποίησης και ελέγχου των κολεγίων» για την προώθηση του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση. Αν συνυπολογίσει κανείς τη διακηρυκτική τοποθέτηση Παπανδρέου για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, καθίσταται σαφές ότι το μέτωπο της εκπαίδευσης παραμένει ενεργό. Την ίδια στιγμή, ο νέος νόμος – πλαίσιο παραμένει ενεργός και επιχειρείται να εφαρμοστούν από διάφορες συγκλήτους και οι διατάξεις του σε σχέση με τους αντιδραστικούς εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφές φοιτητών, ποινικοποίηση καταλήψεων, κατάργηση ασύλου, πιστωτικές μονάδες, αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών κλπ). Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ προχωράει στην ανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και την προκήρυξη του στημένου διαλόγου, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή «συναίνεση» στη «μητέρα όλων των μαχών», την παιδεία, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός.
Στη χώρα μας η κυβέρνηση της ΝΔ προώθησε μια νέα ταξική φορολογική «μεταρρύθμιση», η οποία έρχεται να «διευρύνει την φορολογική βάση» κυρίως προς τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα της κοινωνίας, πιάνοντας το νήμα από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον νόμο του Ρέππα για το ασφαλιστικό. Αφού προώθησε ένα νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, αεροδρόμια και λιμάνια σε όλη την χώρα, προώθηση των ΣΔΙΤ), άφησε τα … τελευταία (βλ. λιμάνι Πειραιά) στην νέα κυβέρνηση. Η ευθύνη για την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων πέρασε σαν σκυτάλη στο ΠΑΣΟΚ αφού η ΝΔ είχε χάσει την νομιμοποίηση να νομοθετεί ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη.


Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Η ΝΔ μέσα στο προηγούμενο καλοκαίρι προχώρησε στην «ανωτατοποίηση» των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΙΕΚ και λοιπά κολλέγια) εξισώνοντας τα µε τα ΑΕΙ. Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις δεν έπεσαν από τον ουρανό. Υπήρξαν το αποτέλεσμα τροπολογίας που κατατέθηκε τον Ιανουάριο του 2004 στο Ευρωκοινοβούλιο απ' τον τότε ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Κωστή Χατζηδάκη. Στην προσωπική του ιστοσελίδα, ο πρώην υπουργός Μεταφορών προβάλλει την υιοθέτηση του διαβήματός του σαν μεγάλη επιτυχία. Ιδιωτικοποίηση, λοιπόν, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης παρά το ότι το φοιτητικό κίνημα ανέτρεψε την αναθεώρηση του άρθρου 16! Δεν είναι τυχαίο που αυτή τη χρονιά έμεινε εκτός σχολών το 25% των μαθητών αφού δεν μπόρεσε να περάσει το φραγμό της βάσης του 10 (που ακριβώς αυτό εξυπηρετούσε πάντα, τον εξαναγκασμό της νεολαίας να στρέφεται στα ΚΕΣ για να αγοράσει ένα πτυχίο)… Οι δηλώσεις του πρώην δαπίτη υπουργού παιδείας της ΝΔ Ε.Στυλιανίδη ήταν ξεκάθαρες: η δημόσια παιδεία δεν έχει περιθώρια βελτίωσης, και η μόνη λύση είναι να δεχθεί το σοκ της ίδρυσης ιδιωτικών. Και αφού αλλάξει και ο τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια όπως εξαγγέλθηκε θα λυθεί και το πρόβλημα για το πώς θα εισέρχονται οι φοιτητές σε τέτοιου είδους ιδιωτικές σχολές.
Ταυτόχρονα το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι το πρόβλημά του δεν είναι η αναγνωριση των ΚΕΣ αλλά το ότι χρειάζονται πιο διαφανείς διαδικάσίες!

Κύριο επιχείρημα του κυβερνητικού στρατόπεδου την περίοδο της συζήτησης, το οποίο ακούσαμε κατά κόρον από ΔΑΠίτες και ΠΑΣΠίτες, είναι ότι “πρέπει να μπει τάξη στο θολό τοπίο των ΚΕΣ” και η δικαιοδοσία αυτών να μεταφερθεί στο υπ.Παιδείας από το υπ.Ανάπτυξης, ώστε να μπορέσουν να αξιολογηθούν... Από την αρχή όμως έλεγαν ψέματα και ανυπόστατες μεγαλοστομίες...
Η νέα πετριά ήταν θέμα χρόνου να έρθει από το Ευρωπαικό Δικαστήριο... Με απόφασή του ορίζει ότι τα ΚΕΣ (παραρτήματα ξένων Παν/μίων) μπορούν να αξιολογηθούν ΜΟΝΟ από τη χώρα
προέλευσης...Συνεπώς, το ελληνικό κράτος καθόλου χέρι δε μπορεί να βάλει στα ΚΕΣ και να ελέγξει τις διαδικασίες τους και τα επιχειρήματά τους - και τυπικά πλέον - καταρρέουν. Το βασικό χαρακτηριστικό των ΚΕΣ είναι η αναδιάρθρωση, δηλαδή:
Τα γνωστικά αντικείμενα που διδάσκονται κατευθύνονται από την ανάγκη επιχειρήσεων για εξειδικευμένους εργαζόμενους που θα αποφέρουν το μέγιστο δυνατό κέρδος.

Η εξειδίκευση, βασική πτυχή του χαρακτήρα που θέλουν να αποδώσουν στα ΚΕΣ, απειλεί την εκπαίδευση, αφού δεν επιτρέπει στον εργαζόμενο να έχει συνολική αντίληψη του αγαθού που παράγει, και άρα του στερεί την ικανότητα να το διεκδικήσει. Ακόμα χειρότερα, η εξειδίκευση προάγει την έρευνα και τη γνώση προς όφελος των κερδοσκοπικών επιχειρήσεων του κεφαλαίου, ΟΧΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, καθώς οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι έχουν καλύτερο αντίκρισμα στην αγορά εργασίας.
Με αυτήν την έννοια, τα ΚΕΣ πιέζουν προς την αναδιάρθρωση και το δημόσιο πανεπιστήμιο, αφού αξιολογούνται κοινά με βάση της ανάγκες της αγοράς, και αποτελούν ένα ακόμα βήμα προς την ιδιωτικοποίηση της παιδείας.

Οι σπουδές είναι εντατικοποιημένες, οι σπουδαστές δεν έχουν περιθώριο να συνδικαλίζονται. Ο κατακερματισμός της γνώσης που συμβαίνει στα ΚΕΣ οδηγεί τους μελλοντικούς εργαζόμενους να θεωρούν ότι έχουν διαφορετικά συμφέροντα μεταξύ τους, αφού έχουν και διαφορετικά αντικείμενα εργασίας, ΑΠΕΙΛΗ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, η οποία κατακερματίζεται λανθασμένα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Και όμως, την ίδια ανεργία θα αντιμετωπίσει ο απόφοιτος των ΚΕΣ με αυτόν του δημόσιου πανεπιστημίου, και υπό τις ίδιες συνθήκες θα κληθεί τελικά να εργασθεί. ΟΛΟΙ έχουμε κοινά συμφέροντα, κοινά οράματα, και ΕΝΩΜΕΝΟΙ, όχι κατακερματισμένοι, θα αγωνιζόμαστε για αυτά.

Ένα δεύτερο απτό παράδειγμα εφαρμογής των νόμων που ψηφίστηκαν και ήρθαμε αντιμέτωποι μ’αυτό είναι το µέτρο αυτό προβλέπει ότι ο κάθε φοιτητής καλείται να επιλέξει στο κάθε µάθηµα ποιο σύγγραµµα θα πάρει δωρεάν από µια λίστα που καταρτίζεται από το τµήµα της σχολής του. Τι προβλέπει ο νόμος; Την διάθεση ενός δωρεάν συγγράματος από μια λίστα που θα καλύπτει κατά το δυνατό μεγαλύτερο κομμάτι της ύλης! Και η υπόλοιπη ύλη; Ε, δε θέλει και πολλή φιλοσοφία… Ένα μικρό δείγμα από το νόμο: «…αν οι φοιτητές ή σπουδαστές επιλέξουν περισσότερα επιλεγόμενα μαθήματα από όσα απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου, το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής συγγραμμάτων δεν επεκτείνεται και στα επιπλέον μαθήματα που επέλεξαν κι εξετάστηκαν οι φοιτητές, ακόμη και αν αυτά υπολογίζονται για τη λήψη του πτυχίου.» Περικοπές δηλαδή στον αριθμό των βιβλίων που ήδη διανέμονταν! Κι όλο αυτό βέβαια στο όνομα της μεταρρύθμισης(;)

Τα ΚΕΣ και η βιβλιοκάρτα αποτελούν πτυχές µίας συνολικότερης εκπαιδευτικής µεταρρύθµισης η οποία στόχο έχει να µετατρέψει το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση. Αναγκάζει τις σχολές να λειτουργούν με μη κρατική χρηματοδότηση εξυπηρετώντας τις επιχειρήσεις και όχι τις κοινωνικές ανάγκες και ευαγγελίζεται την πειθάρχηση των φοιτητών πλήττοντας το άσυλο, συστήνοντας φοιτητοδικεία, θέτοντας ανώτατο όριο σπουδών και ελάχιστο όριο στις διδακτικές ώρες τις 13 βδομάδες! Για μια ακόμη φορά γίνεται προσπάθεια σταδιακής κατάργησης και περιορισμού του ασύλου αποκλειστικά στους χώρους διδασκαλίας και έρευνας. Είναι φυσικό ένας ιδιώτης που θα επενδύσει μελλοντικά τα χρήματα του σε ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση να θέλει να προασπίσει τα συμφέροντα του.

Παράλληλα ο εσωτερικός κανονισμός που εφαρμόζεται μεταξύ άλλων αναφέρει:
• Υποχρεωτική εφαρμογη αξιολόγησης με βάση τα κριτήρια των επιχειρήσεων
• Διαγραφή φοιτητών στα 2ν έτη σπουδών
• Σύσταση 4ετών επιχειρησιακών συμβάσεων με το κράτος
• Καθιέρωση φοιτητοδικείων
• Απαγόρευση της χρήσης των πανεπιστημιακών χώρων πέρα των προβλεπομένων
• Ίδρυση επιτροπής δεοντολογίας που θα κρίνει την διαγωγή των πανεπιστημιακών
• «φοιτητική μέριμνα» με φοιτητικά δάνεια και ανασφάλιστη ολιγόωρη εργασία εντός το πανεπιστημίου
• Κατάργηση του δωρεάν συγγράματος
• Θέση manager στα πανεπιστήμια

Και όλα αυτά κατοχυρωμένα στον νόμο για τα 4ετή επιχειρησιακά προγράμματα, που θα δεσμεύει το πανεπιστήμιο με απειλή την άρση της χρηματοδότησης.
Παράλληλα ο νόμος για την έρευνα περιγράφει με τον πλέον γλαφυρό τρόπο το πώς εκπρόσωποι των βιομηχανιών καθορίζουν το αντικείμενο της έρευνας, και ο νόμος για τα μεταπτυχιακά επισημοποιεί πανηγυρικά τα δίδακτρα, καθώς και τον καθορισμό των αντικειμένων μελέτης από ειδικές επιτροπές στις οποίες θα συμμετέχουν «εξέχοντα» πρόσωπα της επιχειρηματικής κοινότητας.


Σε αυτό το φόντο και πριν ακόμα καλά ανοίξουν οι σχολές τίθεται το ζήτημα της διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου για τη συγκρότηση της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (ενός οργάνου που εδώ και δεκαπέντε χρόνια παραμένει ανενεργό) τέσσερις μόλις μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές. Η συναίνεση όλων των καθεστωτικών δυνάμεων για το ζήτημα και η βιασύνη τους για επίσπευση των διαδικασιών σε νεκρό πολιτικό χρόνο πριν ακόμα γίνουν οι πρώτες Συνελεύσεις των Συλλόγων, αναδεικνύει σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Το υπουργείο θα προσπαθήσει να βρει έναν προνομιακό συνομιλητή από πλευράς φοιτητών στα πλαίσια του «διαλόγου» και του ΕΣΥΠ, πριν ακόμα τεθούν τα πολιτικά ζητήματα στους συλλόγους. Τέτοιος συνομιλητής σίγουρα δεν είναι οι Γενικές Συνελεύσεις, οι Συντονιστικές Επιτροπές, το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων , μορφές οργάνωσης που το ίδιο το κίνημα υιοθέτησε, στο πλαίσιο του νικηφόρου αγώνα διαρκείας που διεξάγει τα τελευταία χρόνια.
Στα διαπαραταξιακά μαζέματα για την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ καμία από τις υπόλοιπες παρατάξεις δεν άρθρωσε πολιτικό λόγο γύρω από αυτή την επιλογή παρά τις εγκλήσεις, ενώ δεν υπήρξε καμία τοποθέτηση σε σχέση με το πολιτικό πλαίσιο και τους όρους διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Με βάση αυτή την πραξικοπηματική πρακτική φάνηκε ότι υπάρχει «από τα πάνω» συμφωνία για να προχωρήσουν εν κρυπτώ και άνευ όρων οι διαδικασίες του. Το φοιτητικό κίνημα έχει το δικαίωμα να επιλέγει αυτό τις μορφές οργάνωσης του, ενάντια σε λογικές που θέλουν οι παρατάξεις να αποφασίζουν στο παρασκήνιο στο όνομα των φοιτητών. Θα βρουν μπροστά τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τις Γενικές τους Συνελεύσεις για μία νέα νικηφόρα εμφάνιση του κινήματος, ενάντια στις επιδιώξεις της νέας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, τη συναίνεση της ΝΔ και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που θα θέσουν στο προσκήνιο τις ανάγκες των φοιτητών και της νεολαίας. Εμείς θα παλέψουμε για τη συγκρότηση και έκφραση του φοιτητικού κινήματος στη βάση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων των Φοιτητικών Συλλόγων. Ακυρώνουμε στην πράξη τη συμφωνία σιωπής. Είναι η ώρα να δείξουμε ότι δε χρωστάμε και δε θα δώσουμε περίοδο χάριτος σε κανέναν.

ΠΑΜΕ ΚΟΝΤΡΑ στο ξεπούλημα του δημόσιου πανεπιστημίου, των ακαδημαϊκών ελευθεριών, στην εναρμόνιση των ελληνικών πανεπιστημίων με τις κατάπτυστες συνθήκες της ΕΕ, στους επίδοξους νόμους του ΠαΣοΚ περί «δύο κύκλων σπουδών» (τουτέστιν εξεταστικός φραγμός ανάμεσα στους δύο απαραίτητους κύκλους για την λήψη πτυχίου) και «ανωτατοποίησης», στον νόμο πλαίσιο της ΝΔ, στον μεσαίωνα της ανασφάλιστης εργασιακής περιπλάνησης και στην ποινικοποίηση των εργατικών και φοιτητικών αγώνων.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
Καμία ποινικοποίηση των αγώνων της νεολαίας με οποιοσδήποτε τρόπο,
Ενιαία Δημόσια και Δωρεάν Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση. Ένα πανεπιστήμιο χωρίς ταξικούς φραγμούς, με ενιαίο κύκλο σπουδών και πτυχίο και μία σχολή ανά επιστημονικό αντικείμενο. Ένα πανεπιστήμιο που διασφαλίζει τα εργασιακά και επαγγελματικά μας δικαιώματα που λειτουργεί υπέρ των κοινωνικών αναγκών και παρέχει ολοκληρωμένη και ουσιαστική γνώση. Απαντηση μας στην πολιτικη του κεφαλαιου για την αναδιαρθρωση της Παιδειας είναι η ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΕΠΕ). Αντιδρούμε στον διαχωρισμό τεχνολογικής και θεωρητικής γνώσης (ΤΕΙ-ΑΕΙ) που δημιουργεί αποφοίτους και εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, με διαφοροποιημένα επαγγελματικά δικαιώματα. Αντίθετα απαιτούμε τη σύζευξη θεωρίας-πράξης και ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά-επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Επίσης, η ΕΠΕ αναφέρεται στην απαίτησή μας για θεωρητικό υπόβαθρο στις σπουδές και ολοκληρωμένη γενική θεώρηση του γνωστικού αντικειμένου, ώστε ο μελλοντικός εργαζόμενος να κατέχει συνολική γνώση του τρόπου παραγωγής του αντίστοιχου προϊόντος ή υπηρεσίας. Διαφωνούμε με την ειδίκευση στο πτυχίο, που το διασπά σε διαφορετικές κατευθύνσεις και πάλι οδηγεί σε αποφοίτους διαφορετικών ταχυτήτων που δε θα μπορούν να διεκδικήσουν συλλογικά τα δικαιώματά τους. Στις περιπτώσεις όπου εντοπίζεται αναγκαιότητα ειδίκευσης, αυτή θα πρέπει να αποκτάται αργότερα, με έξοδα του εργοδότη και να μην εξαρτάται από αυτήν η διατήρηση του δικαιώματος στην εργασία.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ, ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ - ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Στον τομέα του εργατικού η ΝΔ μιλησε σε έτοιμο έδαφος για:
• Αύξηση του χρόνου εργασίας
• Αύξηση του απαιτούμενου αριθμού ενσήμων τη στιγμή που οι νέοι εργαζόμενοι δουλεύουν ανασφάλιστοι
• Ενοποίηση των ταμείων για να καλυφθούν (κάποιες από τις) ελλείψεις από τα κλεμμένα
• Μείωση των συντάξεων, περιορισμό των επικουρικών

Και το ΠΑΣΟΚ συμφωνεί ότι το ασφαλιστικό σύστημα παρουσιάζει ελλείμματα.
Δε λέει ότι από ιδρύσεως των ασφαλιστικών ταμείων, τα χρήματα δίνονταν δανεικά και αγύριστα στους εργοδότες για το ‘’καλό’’ της ελληνικής οικονομίας. Για τους ίδιους λόγους τους χαρίζουν χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Λεπτομέρεια: τα χρήματα αυτά είναι δικά σου, καθώς έχουν παρακρατηθεί.
Και προτείνει να αυξήσουν τις εργατικές εισφορές, και να μειώσουν τις συντάξεις, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα την κλοπή. Επιπλέον θέλουν να δουλεύουμε περισσότερο, για να μας τιμωρήσουν που δεν κάνουμε παιδιά, παρά τους άθλιους μισθούς, και έχουμε το θράσος να ζούμε περισσότερο.
Και όλα αυτά τη στιγμή που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνουν συνεχώς καθώς αυξάνει και ο παγκόσμιος παραγόμενος πλούτος (φτάνει να θρέψει 3 φορές τον πληθυσμό της γης) μας υποχρεώνουν είτε να δουλεύουμε περισσότερο σε μια δουλειά, είτε να δουλεύουμε λίγο σε περισσότερες από μία.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε ξεκίνησε η εφαρμογή ενός νέου ασφαλιστικού συστήματος με βάση τον αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης (Α.Μ.Κ.Α) . Σύμφωνα με το σύστημα αυτό ο κάθε ασφαλισμένος θα έχει ένα συγκεκριμένο όριο στην περίθαλψη που θα μπορεί να λάβει, ανάλογα με το πόσες ασφαλιστικές μονάδες θα έχει μαζέψει από τις εισφορές του. Είναι προφανές λοιπόν, πως εάν ο ασφαλισμένος ξεπεράσει τον αριθμό των ασφαλιστικων του μοναδων δεν θα μπορει να λαβει ιατροφαρμακευτική περιθαλψη.


Χαρακτηριστικο παραδειγμα αντεργατικής επίθεσης είναι το κλείσιμο του εργοστασίου κλωστουφαντουργίας ΟΤΤΟ που λειτουργούσε στην Αλεξανδρούπολη . Τον περασμένο χρόνο ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου κήρυξε πτώχευση ενώ το εργοστάσιο είχε κέρδος , προσπαθώντας να αποφύγει το κόστος συντήρησης των εργατών και να αποκομίσει μεγαλύτερο κέρδος μεταφέροντας την επιχείρηση κάπου αλλού αποσπώντας και επιδοτήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να μείνουν οι εργαζόμενοι απλήρωτοι 8 μήνες. Έκτοτε οι εργαζόμενοι έχουν καταλάβει το εργοστάσιο και προσπαθούν με κινητοποιήσεις να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων του ΟΤΤΟ καθώς και κάθε άλλο σωματείο που δέχεται την επίθεση της εργοδοσίας. Ανάλογα στηρίζουμε τον αγώνα των λιμενεργατών τυ Πειραιά και όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία που αγωνίζονται κατά της αντεργατικής επίθεσης.

Ξέρουμε ότι ο δρόμος δεν είναι εύκολος. Κάθε αγώνας εργατικός και φοιτητικός καταστέλλεται από την αστυνομία , το παρακράτος αλλά και από την νομοθεσία. Παράδειγμα είναι ο κουκουλονόμος και ο τρομονόμος που εφαρμόζονται με συνεχής παρακολούθηση από τις κάμερες ασφαλείας , τον έλεγχο ταυτοτήτων των περαστικών , την καταδίκη μαθητών και φοιτητών με την πρόφαση σύστασης ή συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση και την επαναφορά του ιδιώνυμου. Ο περιορισμός του ασύλου με σκοπό την κατάργησή του είναι βασική πτυχή της κυβερνητικής πολιτικής για την καταστολή των αγώνων. Το άσυλο είναι η σπίθα της αμφισβήτησης , είναι αυτό που φιλοξενεί τους μαθητικούς , φοιτητικούς και εργατικούς αγώνες και συνεπώς είναι εχθρός αντιεκπαιδευτικών και αντιεργατικών μεταρρυθμίσεων .

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η τρομοκρατική καταστολή και αστυνόμευση στα πλαίσια της εθνικής ασφάλειας… ακόμα και ενάντια στους εξαθλιωμένους. Οι επιχειρήσεις σκούπα, είναι πια μια καθημερινότητα στα κέντρα των μεγάλων πόλεων, οι επιθέσεις στους καταυλισμούς των μεταναστών (Πάτρα) κάτι το συνηθισμένο και η εκμετάλλευση τους από την εργοδοσία κάτι αδιαμφισβήτητο. Καθημερινά τα ΜΜΕ προβάλουν το πρότυπο του μετανάστη – εγκληματία, του μετανάστη που μας παίρνει τις δουλειές και αποτελεί μείζον εθνικό πρόβλημα.
Πατώντας ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με την καθοδήγηση της ευρωπαϊκής ένωσης, προσπαθούν να νομιμοποιήσουν τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών και την αντιμεταναστευτική πολιτική
Χρόνια τώρα, μετανάστες πεθαίνουν στα ναρκοπέδια του Έβρου (και όχι μόνο) ή αν γλιτώσουν, καταλήγουν στα «υπερσύγχρονα» κέντρα – στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, όπου και κρατούνται εσαεί χωρίς καν πρόσβαση σε περίθαλψη.
.
Η μεταναστευση δεν αποτελει απομονωμενο ζητημα και δεν θα πρεπει να αντιμετωπιζεται με φιλανθρωπικα κριτηρια διοτι αποτελει ένα ταξικο ζητημα και είναι συνυφασμενο με την πολιτικη που ακολουθει το κεφαλαιο. Η λυση συνισταται στην ενταξη των ανθρωπων αυτων στους συλλογικους και εργατικους αγωνες που παρεμποδιζεται με τη βοηθεια ρατσιστικων και ξενοφοβικων στερεοτυπων που επικρατουν και ετσι δεν μπορουμε να αντιληφθουμε την πραγματικη, ταξικη φυση του ζητηματος. Στοχος δεν είναι η διεκδικηση καλυτερων ορων πωλησης της εργατικης δυναμης αλλα η ενωση της εργατικης ταξης κατω από τον αγωνα για την απελευθερωση.




Απαιτούμε αυτά που οι δυνατότητες της εποχής επιτρέπουν και οι ανάγκες μας για μια αξιοπρεπή ζωή απαιτούν:
Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, λιγότερη δουλειά –δουλειά για όλους,αξιόπιστη κοινωνική ασφάλιση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
• Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν για όλους
• Πλήρη παροχή δωρεάν συγγραμάτων – κάτω τα χέρια από τα δωρεάν βιβλία
• Κατάργηση των ΚΕΣ – κέντρων παραπαιδείας
• Πλήρη διασφάλιση το ασύλου και διεύρυνση του σε χώρους δουλειάς και σχολεία
• Έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες – καμία δέσμευση υπέρ της κερδοφορίας των επιχειρήσεων
• Ανατροπή του νόμου της αξιολόγησης- κατηγοριοποίησης των σχολών
• Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών
• Πλήρη δωρεάν φοιτητική μέριμνα (σίτιση-στέγαση) με κρατική χρηματοδότηση
• Στήριξη του σωματείου βιοεπιστημόνων με ταξικά χαρακτηριστικά για την προάσπιση των συμφερόντων μας, και συντονισμό με τα άλλα βιολογικά
• Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή με πλήρη ασφάλιση
• Άμεση κατάργηση του εκτρώματος νόμου του ασφαλιστικού
• 1500 ευρώ για όλο το λαό ,5ήμερο 6άωρο 30ώρο
• Κατάργηση της εργατικής εισφοράς, να πληρώνουν κράτος και εργοδότες την ασφάλιση
• Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη για όλους.
• Άμεση απόσυρση όλων των διώξεων κατά της συνδικαλιστικής δράσης

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ:
Την αισχρή επίθεση από ΜΜΕ ενάντια στο εργατικό, στο μαθητικό και το φοιτητικό κίνημα
Τους γραφειοκράτες που σαμποτάρουν τα κινήματα
Την στάση του πρύτανη Σιμόπουλου για τη στάση του υπέρ του νόμου – πλαισίου
Την αντιμεταναστευτική πολιτική από κράτος και παρακράτος

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:
• Μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στην δίκη των έξι συμφοιτητών μας στην Ξάνθη στις 27/10/09
• Παράσταση διαμαρτυρίας σε συνέλευση τμήματος που θα οριστεί με βάση τα φοιτητικά θέματα
• Κινητοποίηση στην φοιτητική λέσχη – Έξω οι εργολαβίες από τις σχολές
• Μαζική παράσταση στην επόμενη σύγκλητο του ΔΠΘ
• Κοινή δράση και συντονισμός με κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, συνδικάτο ή ομοσπονδία ενάντια στην αντεργατική επίθεση
• Κοινή συνέλευση με το σωματείο του ΟΤΤΟ με στόχο την κοινή κινητοποίηση.
o Νέα Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 4/11/09


ΕΑΑΚ – ΕΝΤΡΟΠΙΑ
ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Και τι είπαμε ότι είναι η Γενική Συνέλευση;

Καλωσορίσατε στο τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του Δ.Π.Θ. ( για όσους βρίσκονται εδώ κατ’ επιλογήν: Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και για όσους κατά τύχη: Δεν Πέρασα Θεσσαλονίκη). Πολλές άγνωστες λέξεις θα πλημμυρίσουν το λεξιλόγιο σας. Κάποιες από αυτές θα ανήκουν στο επιστημονικό πεδίο, όπως χιάσματα, C.elegans, ATP, τις οποίες θα μάθετε εν καιρώ από καθηγητές. Κάποιες άλλες, όπως Γενική Συνέλευση, Φοιτητικός Σύλλογος, κ.α, μπορεί να τις έχετε ξανακούσει, αλλά κανείς μέχρι τώρα δε μπήκε στον κόπο να σας εξηγήσει. Αυτό το κείμενο έχει σαν σκοπό του να εξηγήσει τις άγνωστες αυτές λέξεις.

Φοιτητικός Σύλλογος: Με την εγγραφή σου στο πανεπιστήμιο, γίνεσαι αυτομάτως μέλος του φοιτητικού συλλόγου της σχολής, δηλαδή ο Φοιτητικός Σύλλογος (Φ.Σ.) απαρτίζεται από εσένα και όλους τους συμφοιτητές σου. Στόχος του είναι η υπεράσπιση των αναγκών και των δικαιωμάτων των φοιτητών. Μέσω του φοιτητικού συλλόγου μπορείς να συμμετέχεις ενεργά στη λήψη αποφάσεων που αφορούν σε όλα τα ζητήματα της σχολής, από την φοιτητική σου καθημερινότητα, όπως τις δωρεάν σημειώσεις, έως πολιτικά ζητήματα, σαν τις κινητοποιήσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ που ξεκίνησαν τον περασμένο Μάη.
Θυμήσου! Ο Φ.Σ. είναι πάνω από κάθε παράταξη και καθηγητή.
Γενική Συνέλευση: Είναι το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων του φοιτητικού συλλόγου. Μέσα στη Γενική Συνέλευση μπορείς να εκφράσεις την γνώμη σου ελεύθερα πάνω σε όποιο ζήτημα αφορά τον Φ.Σ., από τις αυθαιρεσίες κάποιου καθηγητή έως τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία και την εργασία. Συγκαλείται συγκεκριμένη μέρα με συγκεκριμένα θέματα μετά από συλλογή υπογραφών ή με απόφαση του Δ.Σ. Η παρουσία στην Γ.Σ. είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι αποφάσεις λαμβάνονται αμεσοδημοκρατικά με ψηφοφορία και οφείλουν να τις σέβονται όλοι, από τον πρώτο καθηγητή έως τον τελευταίο φοιτητή. Μαζικές συνελεύσεις είναι χαρακτηριστικό ισχυρού φοιτητικού συλλόγου και μπορεί να ανατρέψει καταστάσεις και αποφάσεις που λαμβάνονται για εμάς χωρίς εμάς.
Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.): Είναι ένα 9μελές όργανο που εκλέγεται σύμφωνα με τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών και έχει σκοπό τη λήψη αποφάσεων εκ μέρους του φοιτητικού συλλόγου. Όπως και εσύ καταλαβαίνεις 9 άτομα δεν είναι λογικό να αποφασίζουν για όλο τον Φ.Σ. καπελώνοντας τον πολλές φορές έτσι για σημαντικά θέματα... Εμείς πιστεύουμε ότι όλες οι αποφάσεις που μας αφορούν πρέπει να λαμβάνονται στις Γ.Σ μας.
Ανοιχτές Συντονιστικές Επιτροπές: Είναι φυσικό επακόλουθο των Γενικών Συνελεύσεων. Ουσιαστικά αποτελούνται από όλους όσους ενδιαφέρονται για την υλοποίηση των αποφάσεων της Γ.Σ. χωρίς περιορισμούς.
Συνελεύσεις Έτους- Επιτροπή Έτους: Κάθε έτος πρέπει να κάνει τακτικές και έκτακτες συνελεύσεις για θέματα που το αφορούν (προγράμματα μαθημάτων, εξεταστικές, κλπ.). Οι αποφάσεις αυτών των συνελεύσεων πρέπει να υλοποιούνται από ανοιχτές επιτροπές που θα προκύπτουν από τη συνέλευση.
Εκλογές: Γίνονται την άνοιξη. Πολλοί που θα σε πλησιάσουν (ή σε έχουν ήδη πλησιάσει) σε βλέπουν σαν μια κινούμενη ψήφο. Τα πραγματικά προβλήματα όμως, λύνονται στα αμφιθέατρα και τις τακτικές Γ.Σ. και όχι σε ετήσια ραντεβού.


ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΒΓ

Εδώ και χρόνια η παιδεία, η εργασία και τα κινήματα βρίσκονται στο στόχαστρο της εκάστοτε κυβέρνησης. Κάθε φορά τα νομοθετήματα της προηγούμενης κυβέρνησης χρησιμοποιούνται σαν σκαλωσιές για την δημιουργία ακόμα πιο σύνθετων και αντιδραστικών νομοθεσιών. Ήδη από την Ν.Δ. έχουμε την ψήφιση του νέου νόμου πλαίσιο για την λειτουργία της τριτοβάθμιας, παρά τις αντιδράσεις σύσσωμης της εκπαιδευτικής κοινότητας, ενώ επιπλέον είχαν ξεκινήσει προσπάθειες για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με σκοπό την δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τις κινήσεις αυτές αναλαμβάνει τώρα να προωθήσει και να εξελίξει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σύμφωνα και με τις δηλώσεις της νέας υπουργού παιδείας ¨η παιδεία είναι η μητέρα όλων των μαχών¨.
Όλες αυτές οι κινήσεις γίνονται σύμφωνα με τις επιταγές της ευρωπαϊκής ένωσης και ο απώτερος σκοπός των κινήσεων αυτών είναι η επιχειρηματικοποίηση της εκπαίδευσης στον βωμό του κέρδους και της βιομηχανίας. Στο προσκήνιο των αλλαγών βρίσκονται όχι οι κοινωνικές ανάγκες, αλλά οι ανάγκες του χρηματιστηρίου. Παράλληλα η αξία των πτυχίων υποβαθμίζεται συνεχώς και το εργασιακό μέλλον δυσχεραίνεται μέσω αντεργατικών ρυθμίσεων. Είναι πρόσφατη η ψήφιση του νέου νόμου για το ασφαλιστικό (που ψηφίστηκε από την Ν.Δ. αλλά ήταν σχέδιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.) που αποδεικνύει την στοχοθεσία και τις προθέσεις των κυβερνήσεων για τον τομέα της εργασίας.
Φυσικά οι επιθέσεις δεν εστιάζονται μόνο στον τομέα της νομοθεσίας, η καταστολή των αγώνων είναι και αυτή ένα μέτωπο που ανοίγουν οι κυβερνήσεις όταν οι προθέσεις τους αμφισβητούνται. Όλοι θυμούνται την καταστολή που έχουν δεχτεί οι φοιτητικοί και μαθητικοί αγώνες του Μάη-Ιούνη 2006, Γενάρη-Φλεβάρη 2008, οι αγώνες των συνταξιούχων και εκπαιδευτικών, ενώ αξέχαστη είναι και η δολοφονία του Γρηγορόπολου τον περασμένο Δεκέμβρη, αδιαμφισβήτητη απόρροια της γενικότερης καταστολής στην κοινωνία. Οι φοιτητικοί αγώνες έχουν σημαδευτεί όχι μόνο από τη βία της αστυνομίας (και κατ’ επέκταση της κάθε κυβέρνησης και αντιπολίτευσης), αλλά και από μηνύσεις σε βάρος φοιτητών που υπερασπίζονταν αποφάσεις γενικών συνελεύσεων. Σε λίγο καιρό θα πραγματοποιηθεί η δίκη των 6 φοιτητών του πολυτεχνείου Ξάνθης τους οποίους βαραίνει η μήνυση του καθηγητή Καραμπίνη.
Η απάντηση των άλλων παρατάξεων σε όλα τα παραπάνω και σε όλα όσα βαραίνουν τη ζωή μας είναι στην καλύτερη περίπτωση η παθητική στάση, ενώ πολλές φορές δρουν και οι ίδιες στην προώθηση αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων. Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ έχουν δράσει ανασταλτικά στο φοιτητικό κίνημα εμποδίζοντας πολλές φορές μέχρι και γενικές συνελεύσεις, ενώ τώρα οι παραπάνω παρατάξεις μαζί με την ΠΚΣ κινούν διαδικασίες για την διεξαγωγή της ΕΦΕΕ με σκοπό την εγκαθίδρυση ενός επίσημου συνομιλητή της κυβέρνησης που θα αποτελέσει ένα ακόμη εμπόδιο του φοιτητικού κινήματος, κάθώς θα εξυπηρετεί κυβερνητικά συμφέροντα και όχι τις ανάγκες των φοιτητών.
Η απάντηση της ΕΑΑΚ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι η ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση δημόσια και δωρεάν για όλους, με το κάθε επιστημονικό πεδίο να χορηγεί στους αποφοίτους του ένα ισχυρό πτυχίο με όλα τα εργασιακά δικαιώματα εξασφαλισμένα. Καμία ποινικοποίηση των φοιτητικών και εργατικών αγώνων. Την λύση στα προβλήματα μας δεν θα δώσει κανένας άλλος εκτός από εμάς, και κανένα όργανο δεν θα βοηθήσει στη λύση τους καλύτερα από την γενική συνέλευση.


ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΟΡΙΑΚΗΣ
ΣΤΙΣ 21/10/2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΦΕΕ

«Μετά από αρκετά χρόνια αδράνειας και απαξίωσης της ΕΦΕΕ (Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος), υπήρξε κατ’ αρχήν συμφωνία από τις φοιτητικές παρατάξεις των ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ΠΑΣΠ, ΠΚΣ, ΑΡ.ΕΝ, για να ξεκινήσει η διαδικασία για τη σύγκληση του ανώτατου οργάνου του φοιτητικού συνδικαλιστικού κινήματος(...)Σήμερα το φοιτητικό κίνημα στέλνει ένα πρώτο μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης, παραμερίζοντας τα λάθη και τα εμπόδια του παρελθόντος, δίνουμε μια προοπτική ενότητας μέσα από την κατ’ αρχήν σύγκληση της Τεχνικής Γραμματείας για την διοργάνωση του Πανσπουδαστικου Συνεδρίου.

Απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για την διεξαγωγή Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Οκτώβρης 2009


Η εκλογή του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση, μία συνταγή προετοιμασμένη εδώ και καιρό, αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Το κεφάλαιο μπροστά στην κρίση του προσπαθεί να βρει ένα βηματισμό για να την υπερβεί, ένα βηματισμό που περνά και μέσα από τη σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος, από την υπέρβαση της κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης ,που όξυνε και η εξέγερση του Δεκέμβρη, και από το τσάκισμα των λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, υπό τον φόβο μάλιστα νέων κοινωνικών εκρήξεων. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι βέβαιο πως θα ακολουθήσει στον ίδιο δρόμο που χάραξε η ΝΔ, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου υπό τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Οι πρώτες της κινήσεις, παρά τη φιλολογία για το πρόγραμμα των 100 ημερών είναι ενδεικτικές: Ήδη στα Εξάρχεια και στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου έχει ριζώσει η παρουσία των «πραιτόρων» που υπό την εξουσιοδότηση του περιβόητου υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» προχωρούν σε πογκρόμ ενάντια στη νεολαία και σε πολιτικές συλλογικότητες. Ο θάνατος ενός ακόμα μετανάστη από την αστυνομική βία δένει σημειολογικά απόλυτα με τις συνεχιζόμενες διώξεις σε βάρος των μεταναστών. Ταυτόχρονα η νέα κυβέρνηση αναστέλλει τις προσλήψεις στο πρόγραμμα διδακτικής στήριξης και δεν ικανοποιεί στο ελάχιστο τα αιτήματα των λιμενεργατών που συνεχίζουν την απεργία. Την εκπροσώπηση της νέας κυβέρνησης έχει αναλάβει ο γνωστός και μη εξαιρετέος Θ. Πάγκαλος με την περιώνυμη αντικομουνιστική και αυταρχική ρητορεία του. Η επιδίωξη για ενίσχυση της αντιλαϊκής – αντεργατικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα σαφής.

Μια εβδομάδα μετά τις βουλευτικές εκλογές αλλά και μερικές μέρες μετά την πραξικοπηματική χορήγηση των 33 αδειών λειτουργίας στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, οι προθέσεις της κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης γίνονται ξεκάθαρες ενώ η τοποθέτηση της Α. Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Παιδείας (γνωστής για τη συνεπή της στάση στη στήριξη του συνόλου της αντι – εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και καταστολής των νεολαιίστικων αγώνων της προηγούμενης περιόδου), δεν είναι καθόλου τυχαία. Το «πάγωμα» της αδειοδότησης των κολεγίων όχι μόνο δε σημαίνει απόσυρση των αδειών αλλά στρώνει το έδαφος για τη θέσπιση ενός νέου νόμου για τα ΚΕΣ, δήθεν πιο αξιοκρατικού και για τη δημιουργία «δημόσιας αρχής πιστοποίησης και ελέγχου των κολεγίων» για την προώθηση του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση. Αν συνυπολογίσει κανείς τη διακηρυκτική τοποθέτηση Παπανδρέου για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, καθίσταται σαφές ότι το μέτωπο της εκπαίδευσης παραμένει ενεργό. Την ίδια στιγμή, ο νέος νόμος – πλαίσιο παραμένει ενεργός και επιχειρείται να εφαρμοστούν από διάφορες συγκλήτους και οι διατάξεις του σε σχέση με τους αντιδραστικούς εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφές φοιτητών, ποινικοποίηση καταλήψεων, κατάργηση ασύλου, πιστωτικές μονάδες, αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών κλπ). Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ προχωράει στην ανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και την προκήρυξη του στημένου διαλόγου, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή «συναίνεση» στη «μητέρα όλων των μαχών», την παιδεία, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός.

Σε αυτό το φόντο και πριν ακόμα καλά ανοίξουν οι σχολές τίθεται το ζήτημα της διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου για τη συγκρότηση της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (ενός οργάνου που εδώ και δεκαπέντε χρόνια παραμένει ανενεργό) τέσσερις μόλις μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές. Η συναίνεση όλων των καθεστωτικών δυνάμεων για το ζήτημα και η βιασύνη τους για επίσπευση των διαδικασιών σε νεκρό πολιτικό χρόνο πριν ακόμα γίνουν οι πρώτες Συνελεύσεις των Συλλόγων, αναδεικνύει σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Το ΠΑΣΟΚ με τον αέρα της «αλλαγής» των εκλογών μπαίνει δυναμικά στη χάραξη επιθετικής πολιτικής και στο χώρο της εκπαίδευσης. Το υπουργείο θα προσπαθήσει να βρει έναν προνομιακό συνομιλητή από πλευράς φοιτητών στα πλαίσια του «διαλόγου» και του ΕΣΥΠ, πριν ακόμα τεθούν τα πολιτικά ζητήματα στους συλλόγους. Τέτοιος συνομιλητής σίγουρα δεν είναι οι Γενικές Συνελεύσεις, οι Συντονιστικές Επιτροπές, το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, μορφές οργάνωσης που το ίδιο το κίνημα υιοθέτησε, στο πλαίσιο του νικηφόρου αγώνα διαρκείας που διεξάγει τα τελευταία χρόνια.

Στα διαπαραταξιακά μαζέματα για την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ καμία από τις υπόλοιπες παρατάξεις δεν άρθρωσε πολιτικό λόγο γύρω από αυτή την επιλογή παρά τις εγκλήσεις, ενώ δεν υπήρξε καμία τοποθέτηση σε σχέση με το πολιτικό πλαίσιο και τους όρους διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Με βάση αυτή την πραξικοπηματική πρακτική φάνηκε ότι υπάρχει «από τα πάνω» συμφωνία για να προχωρήσουν εν κρυπτώ και άνευ όρων οι διαδικασίες του. Η βιασύνη όλων των παρατάξεων να διευθετήσουν το ζήτημα της κοινής καταγραφής των εκλογικών αποτελεσμάτων στα οποία δεν έχουν καταλήξει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και αποδοχής κατά συνέπεια εξόφθαλμων φαινόμενων νοθείας σε πολλούς συλλόγους, καταδεικνύει τις προθέσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία επί τρία χρόνια αποτέλεσε τον οδοστρωτήρα που πήγε να σαρώσει τα πάντα στο χώρο της εκπαίδευσης. Οι ανυποχώρητοι και ανειρήνευτοι αγώνες της νεολαίας επέφεραν τεράστια πλήγματα στην απρόσκοπτη προσπάθειά της ως κυβέρνησης στις αντιμεταρρυθμίσεις και συνέβαλαν στην πτώση της. Στο χώρο των πανεπιστημίων η ΔΑΠ ήταν πάντα απέναντι στο μαζικό, μαχητικό φοιτητικό κίνημα και με τις θέσεις και τις πρακτικές της τάχθηκε στο πλάι των αντιδραστικών Υπουργών Παιδείας της ΝΔ, βάζοντας πλάτες στην εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο στις σχολές. Η ΔΑΠ συνεχίζει να στηρίζει την πολιτική των αναδιαρθρώσεων μακριά από τα ενοχλητικά αμφιθέατρα των Φοιτητικών Συλλόγων μέσα από αποστειρωμένες από το κίνημα διαδικασίες. Η κυβερνητική πλέον ΠΑΣΠ κρατούσε πάντα αντίστοιχη στάση με αυτή της ΔΑΠ – παρά τις «αντιπολιτευτικές» κορώνες και το «αριστερό» προσωπείο που κατά διαστήματα έβγαζε – και στην παρούσα συγκυρία θέλει να είναι βοηθός στο σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για το στήσιμο ενός προσχηματικού διαλόγου μέσω του ΕΣΥΠ – στο οποίο χωρά με ακρίβεια ένα όργανο που επιχειρείται να συγκροτηθεί με βάση τα παραπάνω χαρακτηριστικά κόντρα στα κεκτημένα του κινήματος. Βαρύτατες ευθύνες φέρουν και οι παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια. Το ΚΚΕ παρά την πτώση του στις βουλευτικές εκλογές και τα χαμηλά ποσοστά που κατέγραψε ιδιαίτερα στη νεολαία, επιμένει στο δρόμο της στείρας καταγγελίας και όχι του ανυποχώρητου αγώνα, στο δρόμο της αυτο – αναφορικότητας στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα. Ο φόβος του μπροστά στη ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος εκφράστηκε με την ανοιχτή καταγγελία της εξέγερσης του Δεκέμβρη και των αγώνων της νεολαίας αφήνοντας στο απυρόβλητο την τότε κυβέρνηση. Στο χώρο των πανεπιστημίων μετά τη χρεοκοπία της πολιτικής του πρότασης ξαναθυμάται την «ανασυγκρότηση των μορφών οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος». Ο ΣΥΡΙΖΑ και η παράταξή του στο πανεπιστήμιο πιστοποιεί τη δεξιά του στροφή με μία σειρά κινήσεων. Η αποδοχή όψεων του νέου νόμου – πλαίσιο και η αλλαγή της στάσης του στην ΠΟΣΔΕΠ επιβεβαιώνουν αυτή τη στροφή. Οι πιέσεις που τους άσκησαν τα αστικά επιτελεία για τη διακηρυκτική τους στήριξη στα κινήματα της νεολαίας αποδίδουν τους πρώτους καρπούς. Σε αυτά τα πλαίσια, στόχος των δυνάμεων της επίσημης αριστεράς είναι να μπουν αναχώματα στη συγκρότηση ανατρεπτικών κινητοποιήσεων, που ή δε θα μπορούν να ελέγξουν και να οριοθετήσουν είτε να καρπωθούν κοινοβουλευτικά. Επί του πρακτέου, δίνουν λευκή επιταγή σε ΠΑΣΠ και ΔΑΠ για τη συγκρότηση της ΕΦΕΕ, συνηγορώντας στα σχέδια της κυβέρνησης για εύρεση επίσημου συνομιλητή από την πλευρά του φοιτητικού κινήματος.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση καταγγέλλει σκληρά και αποφασιστικά τις μεθοδεύσεις για την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ, στην κατεύθυνση παραχάραξης της πολιτικής τοποθέτησης του φοιτητικού κινήματος και κόντρα στα κεκτημένα του. Το φοιτητικό κίνημα είχε, έχει και θα έχει το αυτονόητο δικαίωμα να επιλέγει αυτό τις μορφές οργάνωσης του, ενάντια σε λογικές που θέλουν οι παρατάξεις να αποφασίζουν στο παρασκήνιο στο όνομα των φοιτητών. Θα βρουν μπροστά τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τις Γενικές τους Συνελεύσεις για μία νέα νικηφόρα εμφάνιση του κινήματος, ενάντια στις επιδιώξεις της νέας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, τη συναίνεση της ΝΔ και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που θα θέσουν στο προσκήνιο τις ανάγκες των φοιτητών και της νεολαίας. Τα πραγματικά ζητήματα που απασχολούν τους φοιτητές θα τεθούν σε νέους γύρους Γενικών Συνελεύσεων και δε θα λυθούν σε καμία συμφωνία κυρίων στα παρασκήνια. Εμείς θα παλέψουμε για τη συγκρότηση και έκφραση του φοιτητικού κινήματος στη βάση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων των Φοιτητικών Συλλόγων. Ακυρώνουμε στην πράξη τη συμφωνία σιωπής των ΠΑΣΠ – ΔΑΠ – ΠΚΣ – ΑΡΕΝ. Το ίδιο το κίνημα θα πει στους δρόμους την τελευταία λέξη, ενάντια σε όσα ετοιμάζουν για εμάς χωρίς εμάς, ενάντια στα ΚΕΣ και στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Είναι η ώρα να δείξουμε ότι δε χρωστάμε και δε θα δώσουμε περίοδο χάριτος σε κανέναν.


«Το ορμητικό ποτάμι των φοιτητικών καταλήψεων πλημμυρίζει ξανά τους δρόμους διαψεύδει περίτρανα όσους πίστεψαν πως το καυτό δίμηνο των κινητοποιήσεων του Μάη - Ιούνη ήταν μπόρα και πέρασε. Κόντρα στο ασφυκτικό συναινετικό σκηνικό που στήνει σύσσωμο το αστικό μπλοκ εξουσίας και πιάνοντας το νήμα της ηρωικής απεργίας των δασκάλων και των μαθητικών καταλήψεων συγκρούεται ξανά με τις επιλογές της κυβέρνησης, του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ε.Ε., σπάει τη βιτρίνα της συναίνεσης του επίσημου πολιτικού σκηνικού(...) Να διαμορφώσουμε ενιαία την πάλη μας μέσα από τη λειτουργία των ανοιχτών Συντονιστικών Επιτροπών Κατάληψης για την συμμετοχή και την λήψη αποφάσεων για την οργάνωση της υλοποίησης των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων, δεσμευόμενες αποκλειστικά και απόλυτα στην βάση του πλαισίου της ΓΣ, θα ελέγχονται και θα λογοδοτούν στις Γενικές Συνελεύσεις. Καθώς και του Ανοιχτού και Ενιαίου Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων το οποίο θα πρέπει να αποτελεί για κάθε πόλη αλλά και πανελλαδικά το κέντρο του αγώνα, τον άξονα ενιαίας δράσης του κινήματος και της προώθησης της πάλης, τον χώρο συνδιαμόρφωσης για το κίνημα στη βάση των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων, οι οποίες τελικά έχουν την ευθύνη για τις επιλογές που θα πρέπει να παρθούν.»

Απόσπασμα από το Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων, με το συμμετοχή σχεδόν όλων των συλλόγων πανελλαδικά και όλων των δυνάμεων της Αριστεράς. Γενάρης 2007


ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΣΕ ΑΕΙ - ΤΕΙ

κέντρα ελευθέρων σπουδών...

Με Κ.Ε.Σ με Κ.Ε.Σ, εσύ με ΚAIΣ

• 1991: Νομοσχέδιο κυβέρνησης Μητσοτάκης για την ιδιωτικοποίηση της παιδείας.
• 1998: Σύνοδος στην Μπολονια, κίνηση της Ε.Ε προς σπάσιμο των ενιαίων πτυχίων και διαχωρισμό της βασικής εκπαίδευσης σε καταρτίσεις, αποσύνδεσή της από επαγγελματικά δικαιώματα.
• 1998: Νόμος Αρσένη. Έναρξη δημιουργίας πελατείας για τα ιδιωτικά Παν/μια με τη μετατροπή του σχολείου σε εξεταστικό κάτεργο.
• 2001:Νομοσχέδιο ΠΑΣΟΚ, γνωστό ως <<ανωτατοποίηση των ΤΕΙ>> (μη σας ξεγελάει ο τίτλος). Πρώτη προσπάθεια για εφαρμογή του προτύπου (της Μπολονία) για Bachelor-Master.
• 2005: Βάση του 10 επί Γιαννάκου στο ίδιο πνεύμα. Ευρωπαϊκή οδηγία 36/2005 που πιέζει για εξίσωση των τίτλων των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών Παιδείας με τα πτυχία των ΑΕΙ-ΤΕΙ.
• 2005-2007: Σε εξέλιξη η προσπάθεια αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων με τη σύμφωνη γνώμη ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και με αυτόν τον τρόπο ιδιωτικοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
• 2004-2007:Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της ΝΔ στην ανώτατη εκπαίδευση με καθορισμό των σπουδών σύμφωνα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, manager στα Παν/μια, αυταρχικότερο πλαίσιο λειτουργίας, αγοραία μεταπτυχιακά και έρευνα και διάφορα άλλα συναρπαστικά…

Το φοιτητικό κίνημα όμως καταφέρνει όλα αυτά τα χρόνια να ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τις παραπάνω επιθέσεις. Η τελευταία πρόκληση ήρθε από τον πρώην υπουργό Παιδείας, Άρη Σπηλιωτόπουλο, που με διαδικασίες express αναγνώρισε τα κολλέγια (ΚΕΣ) 4 μέρες πριν ξεκουμπιστεί από την εξουσία.

Η νομιμοποιήση των ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι πλέον γεγονός. Από την πίσω πόρτα αυτή τη φορά, με την αναγνώριση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ). Η οδηγία αυτή προβλέπει να αναγνωρισθούν στους αποφοίτους των ΚΕΣ ίσα επαγγελματικά δικαιώματα με αυτά των αποφοίτων του δημόσιου πανεπιστημίου. Σημειωτέον, η αναγνώριση αυτή είχε σταματήσει τον Γενάρη του 2009 κατόπιν δυναμικών φοιτητικών κινητοποιήσεων.

Οι προυποθέσεις που τέθηκαν για την λειτουργία τους είναι ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ: α)το 10% του διδακτικού προσωπικού να έχει διδακτορικό, τη στιγμή που στα Παν/μια αυτό πρέπει να ισχύει τουλάχιστον για το 75% και β) να έχει ο σχολάρχης κτίριο 300τ.μ.(!)

Κύριο επιχείρημα του κυβερνητικού στρατόπεδου την περίοδο της συζήτησης, το οποίο ακούσαμε κατά κόρον από ΔΑΠίτες και ΠΑΣΠίτες, είναι ότι “πρέπει να μπει τάξη στο θολό τοπίο των ΚΕΣ” και η δικαιοδοσία αυτών να μεταφερθεί στο υπ.Παιδείας από το υπ.Ανάπτυξης, ώστε να μπορέσουν να αξιολογηθούν σύμφωνα με τα standards που ισχύουν για τα δημόσια Παν/μια...Από την αρχή όμως έλεγαν ψέματα και ανυπόστατες μεγαλοστομίες...

Η νέα πετριά ήταν θέμα χρόνου να έρθει από το Ευρωπαικό Δικαστήριο...Με απόφασή του ορίζει ότι τα
ΚΕΣ (παραρτήματα ξένων Παν/μίων) μπορούν να αξιολογηθούν ΜΟΝΟ από τη χώρα
προέλευσης...Συνεπώς, το ελληνικό κράτος καθόλου χέρι δε μπορεί να βάλει στα ΚΕΣ και να ελέγξει τις διαδικασίες τους και τα επιχειρήματά τους - και τυπικά πλέον - καταρρέουν.
Η ΕΑΑΚ εξετάζει το ζήτημα. Το βασικό χαρακτηριστικό των ΚΕΣ είναι η αναδιάρθρωση, δηλαδή:
 Τα γνωστικά αντικείμενα που διδάσκονται κατευθύνονται από την ανάγκη επιχειρήσεων για εξειδικευμένους εργαζόμενους που θα αποφέρουν το μέγιστο δυνατό κέρδος.
 Παρέχουν ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ, ΟΧΙ ΜΟΡΦΩΣΗ, και με τον τρόπο αυτό παράγουν εξαρτήματα της διαδικασίας παραγωγής, όχι εργαζόμενους με συνείδηση των δικαιωμάτων τους και εποπτεία του προϊόντος που παράγουν.

Η εξειδίκευση, βασική πτυχή του χαρακτήρα που θέλουν να αποδώσουν στα ΚΕΣ, απειλεί την εκπαίδευση, αφού δεν επιτρέπει στον εργαζόμενο να έχει συνολική αντίληψη του αγαθού που παράγει, και άρα του στερεί την ικανότητα να το διεκδικήσει. Ακόμα χειρότερα, η εξειδίκευση προάγει την έρευνα και τη γνώση προς όφελος των κερδοσκοπικών επιχειρήσεων του κεφαλαίου, ΟΧΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, καθώς οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι έχουν καλύτερο αντίκρισμα στην αγορά εργασίας.
Με αυτήν την έννοια, τα ΚΕΣ πιέζουν προς την αναδιάρθρωση και το δημόσιο πανεπιστήμιο, και αποτελούν ένα ακόμα βήμα προς την ιδιωτικοποίηση της παιδείας.

Οι σπουδές είναι εντατικοποιημένες, λόγω του στενού γνωστικού πεδίου που εξετάζεται, και άρα οι σπουδαστές δεν έχουν περιθώριο να συνδικαλίζονται. Ο κατακερματισμός της γνώσης που συμβαίνει στα ΚΕΣ οδηγεί τους μελλοντικούς εργαζόμενους να θεωρούν ότι έχουν διαφορετικά συμφέροντα μεταξύ τους, αφού έχουν και διαφορετικά αντικείμενα εργασίας, ΑΠΕΙΛΗ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ, η οποία κατακερματίζεται λανθασμένα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Και όμως, την ίδια ανεργία θα αντιμετωπίσει ο απόφοιτος των ΚΕΣ με αυτόν του δημόσιου πανεπιστημίου, και υπό τις ίδιες συνθήκες θα κληθεί τελικά να εργασθεί. ΟΛΟΙ έχουμε κοινά συμφέροντα, κοινά οράματα, και ΕΝΩΜΕΝΟΙ, όχι κατακερματισμένοι, θα αγωνιζόμαστε για αυτά.

Απαντηση μας στην πολιτικη του κεφαλαιου για την αναδιαρθρωση της Παιδειας είναι η ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΕΠΕ). Αντιδρούμε στον διαχωρισμό τεχνολογικής και θεωρητικής γνώσης (ΤΕΙ-ΑΕΙ) που δημιουργεί αποφοίτους και εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, με διαφοροποιημένα επαγγελματικά δικαιώματα. Αντίθετα απαιτούμε τη σύζευξη θεωρίας-πράξης και ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά-επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Επίσης, η ΕΠΕ αναφέρεται στην απαίτησή μας για θεωρητικό υπόβαθρο στις σπουδές και ολοκληρωμένη γενική θεώρηση του γνωστικού αντικειμένου, ώστε ο μελλοντικός εργαζόμενος να κατέχει συνολική γνώση του τρόπου παραγωγής του αντίστοιχου προϊόντος ή υπηρεσίας. Διαφωνούμε με την ειδίκευση στο πτυχίο, που το διασπά σε διαφορετικές κατευθύνσεις και πάλι οδηγεί σε αποφοίτους διαφορετικών ταχυτήτων που δε θα μπορούν να διεκδικήσουν συλλογικά τα δικαιώματά τους. Στις περιπτώσεις όπου εντοπίζεται αναγκαιότητα ειδίκευσης, αυτή θα πρέπει να αποκτάται αργότερα, με έξοδα του εργοδότη και να μην εξαρτάται από αυτήν η διατήρηση του δικαιώματος στην εργασία, όπως συμβαίνει στην ιατρική. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται σε μεγάλο βαθμό και ο εργαζόμενος αφού ο εργοδότης, έχοντας επενδύσει χρόνο και χρήμα για να τον ειδικεύσει, θα το σκεφτεί 2 φορές για να τον απολύσει.

ΕΑΑΚ

Eaak-alexandroupolis.blogspot.com

ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Περιστατικό ωμής αστυνομικής βίας σημειώθηκε το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου, στη Νίκαια, με θύμα έναν 25χρονο μετανάστη, ο οποίος χτες υπέκυψε στα τραύματά του.
Στις 26 Σεπτέμβρη, 01.30 το βράδυ, 15 αστυνομικοί εισέβαλαν στο σπίτι του νεαρού μετανάστη Ηλιουπόλεως 82, στη Νίκαια, φωνάζοντας και ξυλοκοπώντας τόσο τον ίδιο όσο και την οικογένεια του. Εναντίον του υπήρχε κατηγορία για ξυλοδαρμό ανηλίκου.

Μεταφέρθηκε στο ΑΤ Νικαίας, το οποίο μετατράπηκε σε χώρο βασανιστηρίων. Ο Καμράν κρατήθηκε δύο μέρες στο τμήμα ,όπου υπέστη άγριαο ξυλοδαρμό και ηλεκτροσοκ . Όμως ο καταγγέλλων δήλωσε την δεύτερη μέρα ότι δεν αναγνωρίζει τον Καμράν και ότι η αστυνομία συνέλαβε λάθος άνθρωπο.
Τόσο η οικογένεια όσο και οι γείτονες γνώριζαν την κακοποίηση που υπέστη ο Καμράν. Ο φόβος τον κράτησε μακριά από το νοσοκομείο καθώς ο Καμράν δεν είχε χαρτιά.

Η αστυνομία προσπάθησε να συγκαλύψει το περιστατικό. Ο αδερφός του Καμράν, πιέστηκε και παραπλανήθηκε ώστε να καταθέσει ότι ο αδερφός του δεν έφερε μώλωπες όταν αποχώρησε από το αστυνομικό τμήμα.

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

Καταλαμβάνουμε το κτήριο του Πανεπιστημίου της California, Santa Cruz, διότι η σημερινή κατάσταση έχει γίνει αφόρητη. Σε όλη την πολιτεία οι άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους και τους κάνουν έξωση ενώ οι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν περικοπεί. Οι ηγέτες της California, απο κρατικούς αξιωματούχους εως πρόεδροι πανεπιστημίων έχουν αποδείξει πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή την κρίση: τα πάντα και όλοι εξαρτώνται απο τον προυπολογισμό. Οι ίδιοι έχουν προφυλάξει τους εαυτούς τους απο τις συνέπειες της δικής τους κακής δημοσιονομικής διαχείρισης, ενώ όσοι μπορούν στο ελάχιστο να αντέξουν οικονομικά [ελεύθερη μετάφραση: οι οικονομικά ασθενεστεροι] έχουν αφεθεί να επωμιστούν το βάρος. Κάθε λύση που προσφέρουν μόνο επιταχύνει την αποσύνθεση της πολιτείας της California. Παραμένει ζητούμενο για τον λαό να καταλάβει τι είναι δικό του.

Η σημερινή επίθεση στη δημόσια εκπαίδευση –υπό το πρόσχημα της έκτακτης φορολογικής ανάγκης- είναι απλώς η κατάληξη μιας μακροπρόθεσμης τάσης. Η οπισθοδρομική φορολογική διάρθρωση της California έχει υπονομεύσει το ρυθμιστικό σχέδιο του 1960 για την δωρεάν παιδεία. Σε αυτό το κλίμα η ποιότητα της Κ-12 εκπαίδευσης [αντίστοιχη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα] και οι επιδόσεις των μαθητών έχουν μειωθεί σύμφωνα με κάθε μέτρηση. Λόγω των περικοπών στα κοινοτικά κολλέγια, πάνω απο 50.000 νέοι στην California έχουν αποκλειστεί απο τις πότρες της 3βάθμιας εκπαίδευσης. Το California State University θα μειώσει τις εγγραφές του σε 40.000 φοιτητές για το έτος 2010 – 2011. Είμαστε αλληλέγγυοι με τους μαθητές σε όλη την πολιτεία, διότι τα ίδια πράγματα που συμβαίνουν σε αυτούς συμβαίνουν και σε εμάς. Στο πανεπιστήμιο της California, η διοίκηση θα αυξήσει τα δίδακτρα με μια ανευ προηγουμένου αύξηση 10.300 δολλαρίων, 32% αύξηση σε ένα έτος. Μεταπτυχιακοί φοιτητές και καθηγητές που επιστρέφουν απο τις διακοπές του καλοκαιριού για να βρούν τις θέσεις εργασίας τους, έχουν κοπεί. Σχολές και προσωπικό είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν υποχρεωτική αποχή απο την εργασία. Ολόκληρες υπηρεσίες έχουν διαλυθεί. Μαθήματα σε φοιτητές και πτυχιούχους είναι πιο δύσκολο να μπούν καθώς οι φοιτητές πληρώνουν περισσότερα. Το πανεπιστήμιο τρέχει [ελεύθερη μετάφραση: λειτουργεί] σαν μια εταιρεία.

Ας είμαστε ειλικρινεις: η υπόσχεση μιας οικονομικά ασφαλούς ζωής στο τέλος της πανεπιστημιακής

εκπαίδευσης, γίνεται γρήγορα μια ψευδαίσθηση. Οι θέσεις εργασίας στις οποίες κατευθυνόμαστε να εργαστούμε δεν θα είναι καλύτερες απο τιε θέσεις εργασίας που έχουμε ήδη για να πληρώσουμε την πορεία μας μέσα στο σχολείο [ελεύθερη μετάφραση: για να πληρώσουμε τις σπουδές μας]. Κοντά στα ¾ των φοιτητών δουλεύουν σε εργασίες πλήρους απασχόλησης. Ακόμα και με αυτές τις θέσεις εργασίας ο όγκος των φοιτητικών δανείων αυξήθηκε κατά 800% απο το 1977 έως το 2003. υπάρχει άμμεση σύνδεση μεταξύ αυτών και της επιδείνωσης των συνθηκών εκείνων που επηρεάζουν τους εργαζόμενους και τις οικογένειές του σε όλη την California. 2.000.000 άνθωποι είναι άνεργοι σε όλοι τη πολιτεία. 1.500.000 είναι υποαπασχολούμενοι ανάμεσα σε ένα εργατικό δυναμικό των 20.000.000. καθώς οι πρώην ασφαλείς, μεσαίας τάξης εργαζόμενοι χάνουν τα σπίτια τους απο εξώσεις, καταθλιπτικές παραγκουπόλεις φυτρώνουν σε ολόκληρη την πολιτεία. Η κρίση είναι σοβαρή και διαδεδομένη, όμως οι προτεινόμενες λύσεις – ο κυβερνήτης και η πολιτεία οργανώνουν πώληση [πωλήσεις] για να κλείσει το χάσμα του προυπολογισμού- είναι εντελώς παράλογες.


Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το γεγονός οτι ο χρόνος για άσκοπες διαπραγματεύσεις έχει τελειώσει. Οι εκκλήσεις προς τη διοίκηση του UC Sacramento είναι μάταιες. Αντ’ αυτού κάνουμε έκκληση σε όλους τους ανθρώπους με τους οποίους αγωνιζόμαστε μαζί και όχι σε αυτούς που αγωνίζονται εναντίον μας. Μια μόνο ημέρα στο πανεπιστήμιο δεν είναι αρκετή, διότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιστρέψουμε στη δουλειά ως συνήθως. Επιδιώκουμε να σχηματίσουμε μια ενιαία κίνηση με το λαό της California. Ξανά και ξανά, οι λειτουργικές απαιτήσεις στράφηκαν εναντίον μας απο τους ηγέτες μας και χρησιμοποιούνται για να διαιρέσουν τους κοινωνικούς λειτουργούς εναντίον των εκπαιδευτικών, τους νοσοκόμους απο τους φοιτητές, τους βιβλιοθηκονόμους απο τους φύλακες των πάρκων, σε έναν ανταγωνισμό για τους πόρους, που μας λένε είναι όλο και πιο σπάνιοι. Αυτή η κρίση είναι γενική και η εξέγερση πρέπει να γενικευτεί. Η κλιμάκωση είναι απολύτως απαραίτητη. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.


Η κατάληψη είναι μια τακτική για την κλιμάκωση των αγώνων, μια τακτική που χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα στο εργοστάσιο Windows and Doors του Chicago και στο New School της Νέας Υόρκης. Μπορεί να συμβεί σε όλη την California επίσης. Σαν προπτυχιακοί, μεταπτυχιακοί φοιτητές, μέλη ΔΕΠ και προσωπικό, καλούμε όλους στο πανεπιστήμιο της California να υποστηρίξουν αυτή την κατάληψη συνεχίζοντας τις δράσεις και τις απεργίες αύριο, την επόμενη μέρα και επ’ αόριστον. Καλούμε τον λαό της California να κάνει καταλήψεις και να κλιμακώσει.

εμπρησμός του καταυλισμού των μεταναστών στην Πάτρα

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

Τα ξημερώματα της Κυριακής 12/7 δυνάμεις καταστολής (πάνω από 15 κλούβες και χιλιάδες αστυνομικοί, ΕΚΑΜ, ΜΑΤ, ασφάλεια απο Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κόρινθο, Αγρίνιο) αφού απέκλεισαν – απαγόρευσαν την κυκλοφορία σε ένα μεγάλο τμήμα της πόλης επιβάλλοντας ένα πρωτοφανές καθεστώς αστυνομοκρατίας, έκαναν συλλήψεις, προσαγωγές και ΕΚΑΨΑΝ τον καταυλισμό.

Οι μετανάστες δεν είναι άνθρωποι που κατέβηκαν απο τον ουρανό. Είναι θύματα των πολέμων «κατά της τρομοκρατίας» που διεξάγουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, με την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας με αποφάσεις τόσο των κυβερνήσεων της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ. Στο Αφγανιστάν η Ελλάδα διατηρεί μια απο τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής.

Με πρόφαση την «καταπολέμηση της εγκληματικότητας» που κατά την ρατσιστική – εθνικιστική προπαγάνδα τους γεννούν οι μετανάστες, δημιουργούνται νέα κατασταλτικά θεσμικά πλαίσια που προορίζονται για το σύνολο των εργαζομένων και της νεολαίας σε Ελλάδα και ΕΕ. Κάμερες, συρματοπλέγματα στο λιμάνι, εντεινόμενη αστυνομοκρατία, επιχειρείται να βαθύνουν την Ευρώπη – Φρούριο και να αποτελούν την καθημερινότητα της νεολαίας και των εργαζομένων δημιουργώντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο ζωής, απαραίτητο για να προώθείται η πολιτική του κεφαλαίου χωρίς να βρίσκει αντιστάσεις.

Με πρόφαση την καταπολέμηση της ανεργίας που η καπιταλιστική ανάπτυξη (η οποία σε μεγάλο βαθμό στηρίχθηκε στην ανευ προηγουμένου εκμετάλλευση μεταναστών εργατών) δημιούργησε και παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις εν μέσω κρίσης, προσπαθούν ΝΔ – ΠΑΣΟΚ - ΛΑΟΣ με το ξενοφοβικό – ρατσιστικό παραλήρημά τους να χρεώσουν στην ύπαρξη των μεταναστών την ανεργία, την επισφαλή εργασία, την εκμετάλλευση χωρίς όρια και να παρουσιάσουν ως μόνη λύση το διωγμό τους.

Η απάντηση μπορεί και πρέπει να δωθεί μέσα απο το μαζικό και μαχητικό κίνημα της νεολαίας και των εργαζομένων που θα παλεύει

· Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και σχεδιασμοί των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτούς.
· Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών τώρα! Πλήρη εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα στους μετανάστες. Άσυλο και στέγη στους μετανάστες. Κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ελευθερία μετακίνησης.
· Διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Κάτω οι τρομονόμοι ο νόμος για την κουκούλα και συνολικά τα νέα κατασταλτικά μέτρα που προωθούν κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ και ΕΕ.