(όχι, ο τίτλος δεν είναι κατά κανένα τρόπο υπερβολή)
Όπως είχαμε επισημάνει και στο παρελθόν, μέσα από το νόμο Διαμαντοπούλου για τα πανεπιστήμια, θεσμοθετείται άλλη μια οδός επιχειρηματικοποίησης των πανεπιστημίων: ο θεσμός των "ονομαστικών εδρών".
Πρόκειται για έδρες οι οποίες θα δημιουργούνται με τη χορηγία ενός ιδιώτη ή επιχείρησης και θα είναι πλήρεις, με τους καθηγητές τους, τη θέση τους στο πρόγραμμα σπουδών, τους μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τους, το χώρο τους, τον εξοπλισμό τους, τα ερευνητικά τους και δε συμμαζεύεται.
Αμέσως όμως γίνεται προφανές πως αυτός ο θεσμός (πολυχρησιμοποιούμενος σε Ιδρύματα του εξωτερικού όπου η επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων έχει κατά κανόνα περάσει ήδη) είναι ένα απίστευτο φιλέτο σε οποιαδήποτε επιχείρηση θέλει ν' αποκτήσει ένα φτηνό τμήμα "έρευνας κι ανάπτυξης", ή/και ένα "φυτώριο" μελλοντικών εργαζομένων της, ή/και ένα εργοστάσιο παραγωγής πατεντών. Κι όλα αυτά, με συγχρηματοδότηση από τη φορολογία των πολιτών, καθώς θα γίνονται σε δημόσιο πανεπιστήμιο.
Είναι μετά ν' απορεί κανείς που το πολιτικό προσωπικό θέλει διακαώς να κάνει *και* αυτό το δωράκι στους εγχώριους και όχι μόνο εργοδότες; Έτσι χτίζεται άλλωστε το πολιτικό μέλλον των αστών πολιτικών.
Υπήρχε όμως ένα ζήτημα: με ποιό πανεπιστήμιο και με ποιά επιχείρηση θ' άνοιγε ο χορός; Ποιά διοίκηση, ποιοί καθηγητές, ποιοί επιχειρηματίες θα περνούσαν στις σελίδες της ιστορίας με μαύρα γράμματα, ως οι πρώτοι που θα εφάρμοζαν και αυτό το μέτρο;
Η απάντηση λοιπόν δώθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη κι επισημοποιήθηκε σε εκδήλωση (οπότε και μπορέσαμε να τη μάθουμε κι εμείς) πριν τρεις μέρες!
Πιο συγκεκριμένα:
Όπως είχαμε επισημάνει και στο παρελθόν, μέσα από το νόμο Διαμαντοπούλου για τα πανεπιστήμια, θεσμοθετείται άλλη μια οδός επιχειρηματικοποίησης των πανεπιστημίων: ο θεσμός των "ονομαστικών εδρών".
Πρόκειται για έδρες οι οποίες θα δημιουργούνται με τη χορηγία ενός ιδιώτη ή επιχείρησης και θα είναι πλήρεις, με τους καθηγητές τους, τη θέση τους στο πρόγραμμα σπουδών, τους μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τους, το χώρο τους, τον εξοπλισμό τους, τα ερευνητικά τους και δε συμμαζεύεται.
Αμέσως όμως γίνεται προφανές πως αυτός ο θεσμός (πολυχρησιμοποιούμενος σε Ιδρύματα του εξωτερικού όπου η επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων έχει κατά κανόνα περάσει ήδη) είναι ένα απίστευτο φιλέτο σε οποιαδήποτε επιχείρηση θέλει ν' αποκτήσει ένα φτηνό τμήμα "έρευνας κι ανάπτυξης", ή/και ένα "φυτώριο" μελλοντικών εργαζομένων της, ή/και ένα εργοστάσιο παραγωγής πατεντών. Κι όλα αυτά, με συγχρηματοδότηση από τη φορολογία των πολιτών, καθώς θα γίνονται σε δημόσιο πανεπιστήμιο.
Είναι μετά ν' απορεί κανείς που το πολιτικό προσωπικό θέλει διακαώς να κάνει *και* αυτό το δωράκι στους εγχώριους και όχι μόνο εργοδότες; Έτσι χτίζεται άλλωστε το πολιτικό μέλλον των αστών πολιτικών.
Υπήρχε όμως ένα ζήτημα: με ποιό πανεπιστήμιο και με ποιά επιχείρηση θ' άνοιγε ο χορός; Ποιά διοίκηση, ποιοί καθηγητές, ποιοί επιχειρηματίες θα περνούσαν στις σελίδες της ιστορίας με μαύρα γράμματα, ως οι πρώτοι που θα εφάρμοζαν και αυτό το μέτρο;
Η απάντηση λοιπόν δώθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη κι επισημοποιήθηκε σε εκδήλωση (οπότε και μπορέσαμε να τη μάθουμε κι εμείς) πριν τρεις μέρες!
Πιο συγκεκριμένα:
- Την 8η/12/2012 υπογράφηκε "Προγραμματική Συμφωνία Συνεργασίας ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και στη ΔΕΗ Α.Ε.
- Σε αυτή τη συμφωνία περιλαμβανόταν η δημιουργία τριών ονομαστικών εδρών, με χορηγία της ΔΕΗ Α.Ε.
1)"Κατεργασίες μορφοποίησης υλικών για εφαρμογές σε συτήματα παραγωγής ενέργειας", με καθηγητή τον κ. Ιωάννη Μυρσίδη.
2)"Διαχείρηση καινοτομίας - Επιχειρηματικότητα. Διασυνοριακές Συνεργασίες.", με καθηγητή τον κ. Ηλία Καραγιάννη.
3) "Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στη Διαχείρηση Ενεργειακών πόρων" με καθηγητές τον κ. Εμμανουήλ Σουλιώτη και τον κ. Χριστοφή Κορωναίο.
Μιας που αναφέραμε την εκδήλωση, μαντέψτε ποιό πολιτικό φάντασμα την "τίμησε". . . . . . . . . .
Κι όμως, ήταν η Άννα Διαμαντοπούλου, πρώην Υπ. Παιδείας, επί των ημερών της οποίας πέρασε ο επίμαχος νόμος, η οποία δεν έχασε ευκαιρία να σημειώσει πως:
α) "και όμως, σε πείσμα κάποιων που δε θέλουν, ο νόμος για τα πανεπιστήμια εφαρμόζεται"
β) "μέσα στον καταιγισμό γεγονότων που συγκλονίζουν τη χώρα υπάρχουν κάποιες φορές κάποια μικρά πράγματα που μπορούν να δώσουν αισιοδοξία ότι κάτι αλλάζει. Σήμερα το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και η ΔΕΗ, ανακοινώνουν για πρώτη φορά στη χώρα τη λειτουργία τριών «επώνυμων» εδρών"
γ) "αυτό σημαίνει ότι το Πανεπιστήμιο δημιουργεί τρεις νέες εκπαιδευτικές ενότητες με τη χρηματοδότηση της ΔΕΗ και πλήρη ακαδημαϊκή ανεξαρτησία. Μια πρακτική που συμβαίνει σε όλα τα γνωστά πανεπιστήμια του κόσμου, τα οποία Έλληνες έχουν χρηματοδοτήσει και στηρίξει με κάθε τρόπο έρευνα και σπουδές, δυστυχώς εκτός Ελλάδας"
δ) "με τον Νόμο 4009/2011 αυτό μπορεί να γίνει πια και στην Ελλάδα και χαίρομαι που αυτό ξεκινά από τη Κοζάνη, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας"
Γιατί μην ξεχνάμε, το πολιτικό μέλλον έτσι χτίζεται κι έτσι εξαργυρώνεται.
Στο θέμα μας όμως. Η ΔΕΗ Α.Ε., όπως δείχνει και το όνομά της, είναι πλέον μια ιδιωτική εταιρεία, όπως έχουμε νιώσει και στην τσέπη μας άλλωστε.
Από τα συγκεκριμένα τρία θέματα, το πρώτο είναι εμφανώς προετοιμασία εργαζομένων εξειδικαυμένων στις τρέχουσες ανάγκες της ΔΕΗ Α.Ε. και κατά βάση μόνο σε αυτές. Τί καλύτερο από έτοιμους, ειδικευμένους και φτηνούς εργαζόμενους για μια επιχείρηση;
Το δεύτερο και το τρίτο θέμα έχουν μεγαλύτερο ακόμα ενδιαφέρον: Με βάση επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ΔΕΗ Α.Ε. δίνει από τα κρατικά ταμεία επιχορηγήσεις γι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα στήνει υποδομή για τη συμμετοχή της σε ένα "ευρωπαϊκό χρηματιστήριο ενέργειας", από το οποίο το κάθε νοικοκυριό θα προμηθεύεται ρεύμα με βάση τιμές που θα ορίζονται από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια των κολοσσών ενέργειας.
Αυτού του τύπου οι εξελίξεις χρειάζονται μπλοκάρισμα οπουδήποτε ξεκινούν. Η πλάνη ότι "το ιδιωτικό συμφέρον μιας επιχείρησης θα βελτιώσει τις ζωές όλων", πέρα από βλακώδης είναι και φθαρμένη μετά από δύο αιώνες χρήσης και διάψευσης. Ο μόνος απαράβατος όρος για βελτίωση των ζωών μας είναι το να απαιτούμε οι ίδιοι τις συνθήκες ζωής που αξίζει ο κάθε άνθρωπος να έχει.
Κι αν κάποιος νομίζει πως το να βρίσκεται σε ένα πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί ως "εκπαιδευτήριο επιχειρήσεων" ή ως τμήμα έρευνας κι ανάπτυξης του κάθε τυχάρπαστου, είναι ένα βήμα μπροστά για την κοινωνία στην οποία ζει, το χρονοντούλαπο της ιστορίας είναι ανοιχτό και τον περιμένει.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το χτίζουν και σκοπεύουμε από σήμερα να μάθουμε να χτίζουμε το αύριο!
Μιας που αναφέραμε την εκδήλωση, μαντέψτε ποιό πολιτικό φάντασμα την "τίμησε". . . . . . . . . .
Κι όμως, ήταν η Άννα Διαμαντοπούλου, πρώην Υπ. Παιδείας, επί των ημερών της οποίας πέρασε ο επίμαχος νόμος, η οποία δεν έχασε ευκαιρία να σημειώσει πως:
α) "και όμως, σε πείσμα κάποιων που δε θέλουν, ο νόμος για τα πανεπιστήμια εφαρμόζεται"
β) "μέσα στον καταιγισμό γεγονότων που συγκλονίζουν τη χώρα υπάρχουν κάποιες φορές κάποια μικρά πράγματα που μπορούν να δώσουν αισιοδοξία ότι κάτι αλλάζει. Σήμερα το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και η ΔΕΗ, ανακοινώνουν για πρώτη φορά στη χώρα τη λειτουργία τριών «επώνυμων» εδρών"
γ) "αυτό σημαίνει ότι το Πανεπιστήμιο δημιουργεί τρεις νέες εκπαιδευτικές ενότητες με τη χρηματοδότηση της ΔΕΗ και πλήρη ακαδημαϊκή ανεξαρτησία. Μια πρακτική που συμβαίνει σε όλα τα γνωστά πανεπιστήμια του κόσμου, τα οποία Έλληνες έχουν χρηματοδοτήσει και στηρίξει με κάθε τρόπο έρευνα και σπουδές, δυστυχώς εκτός Ελλάδας"
δ) "με τον Νόμο 4009/2011 αυτό μπορεί να γίνει πια και στην Ελλάδα και χαίρομαι που αυτό ξεκινά από τη Κοζάνη, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας"
Γιατί μην ξεχνάμε, το πολιτικό μέλλον έτσι χτίζεται κι έτσι εξαργυρώνεται.
Στο θέμα μας όμως. Η ΔΕΗ Α.Ε., όπως δείχνει και το όνομά της, είναι πλέον μια ιδιωτική εταιρεία, όπως έχουμε νιώσει και στην τσέπη μας άλλωστε.
Από τα συγκεκριμένα τρία θέματα, το πρώτο είναι εμφανώς προετοιμασία εργαζομένων εξειδικαυμένων στις τρέχουσες ανάγκες της ΔΕΗ Α.Ε. και κατά βάση μόνο σε αυτές. Τί καλύτερο από έτοιμους, ειδικευμένους και φτηνούς εργαζόμενους για μια επιχείρηση;
Το δεύτερο και το τρίτο θέμα έχουν μεγαλύτερο ακόμα ενδιαφέρον: Με βάση επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ΔΕΗ Α.Ε. δίνει από τα κρατικά ταμεία επιχορηγήσεις γι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα στήνει υποδομή για τη συμμετοχή της σε ένα "ευρωπαϊκό χρηματιστήριο ενέργειας", από το οποίο το κάθε νοικοκυριό θα προμηθεύεται ρεύμα με βάση τιμές που θα ορίζονται από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια των κολοσσών ενέργειας.
Αυτού του τύπου οι εξελίξεις χρειάζονται μπλοκάρισμα οπουδήποτε ξεκινούν. Η πλάνη ότι "το ιδιωτικό συμφέρον μιας επιχείρησης θα βελτιώσει τις ζωές όλων", πέρα από βλακώδης είναι και φθαρμένη μετά από δύο αιώνες χρήσης και διάψευσης. Ο μόνος απαράβατος όρος για βελτίωση των ζωών μας είναι το να απαιτούμε οι ίδιοι τις συνθήκες ζωής που αξίζει ο κάθε άνθρωπος να έχει.
Κι αν κάποιος νομίζει πως το να βρίσκεται σε ένα πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί ως "εκπαιδευτήριο επιχειρήσεων" ή ως τμήμα έρευνας κι ανάπτυξης του κάθε τυχάρπαστου, είναι ένα βήμα μπροστά για την κοινωνία στην οποία ζει, το χρονοντούλαπο της ιστορίας είναι ανοιχτό και τον περιμένει.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το χτίζουν και σκοπεύουμε από σήμερα να μάθουμε να χτίζουμε το αύριο!
