ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΙΑ ΕΑΑΚ για την επίθεση στους απεργούς της Γενικής Ανακύκλωσης Α.Ε.

Καταγγέλλουμε την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας (ΜΑΤ) που γίνεται αυτή την ώρα στο εργοστάσιο της ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΑΕ στον Ασπρόπυργο.

Οι εργάτες της Γενικής Ανακύκλωσης, στη συντριπτική τους πλειοψηφία μετανάστες από το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ινδία βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις εδώ και δεκαπέντε μέρες και σε κατάληψη του εργοστασίου, από τη Δευτέρα 29/12 διεκδικώντας την αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους, το δώρο Χριστουγέννων και την ανανέωση των συμβάσεων τους που λήγουν τη περίοδο από 27/12 έως 4/1/2015. Ο εργοδότης Δ.Λαζόπουλος έχει πάγια τακτική να αφήνει τους εργάτες απλήρωτους.

Δε θα επιτρέψουμε τη δημιουργία μίας νέας Μανωλάδας!

Από την πρώτη στιγμή του δίκαιου αγώνα των εργαζόμενων, βρίσκονται δίπλα τους, δείχνοντας έμπρακτα την ταξική τους αλληλεγγύη, εργάτες και αγωνιστές από άλλους χώρους, καθώς και συλλογικότητες της επαναστατικής αριστεράς.

Καταγγέλλουμε την αστυνομία που έχει συλλάβει από το πρωί απεργούς και αλληλέγγυους αγωνιστές, ανάμεσα τους και τον Πέτρο Κωσταντίνου, δημοτικό σύμβουλο με την “Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας”. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων και δηλώνουμε απερίφραστα πως θα σταθούμε δίπλα στον αγώνα τους. Φοιτητές και εργάτες μαζί, ντόπιοι και μετανάστες θα συνεχίσουμε τη πάλη για την ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος, για να ξηλώσουμε πέρα από τη κυβέρνηση και την πολιτική που χτυπάει και συλλαμβάνει απεργούς και αγωνιστές, αλλά τα δίνει όλα στα αφεντικά.

           ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ

Γιατί πρέπει να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα του Νίκου Ρωμανού; Ποιος είναι: Ο Νίκος Ρωμανός κρίθηκε ένοχος το 2013 για την ένοπλη ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης και έκτοτε κρατείται στις φυλακές Κορυδαλλού. Πέντε χρόνια πριν τη σύλληψη του είδε τον καλύτερο του φίλο Αλέξη Γρηγορόπουλο να ξεψυχά στα χέρια του από τον πυροβολισμό του αστυνομικού Κορκονέα στα Εξάρχεια. Ο Νίκος Ρωμανός είναι αναρχικός, πράγμα που ιδεολογικοποιεί τη δράση του και τον καθιστά πολιτικό κρατούμενο.

Στο διάστημα που κρατείτο πέτυχε στις Πανελλαδικές εξετάσεις και πέρασε στα ΤΕΙ Αθήνας. Παρόλ’ αυτά, το δημοκρατικό του δικαίωμα στις εκπαιδευτικές άδειες για να σπουδάσει δεν εκπληρώθηκε ποτέ. Οπότε για να διεκδικήσει αυτό το δικαίωμα, αποφάσισε να ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 10 Νοέμβρη. Η απόφαση του αυτή δεν ήταν τυχαία καθώς η απεργία πείνας αποτελεί το μοναδικό μέσο πάλης των κρατούμενων, αφού στα πλαίσια της στέρησης κάθε είδους ελευθερίας στις φυλακές, το μόνο που τους απομένει είναι η αυτοδιάθεση στο ίδιο τους το κορμί. Τα όρια της καταστολής δεν τελειώνουν στις φυλακές, αφού στο αστυνομοκρατούμενο νοσοκομείο όπου έχει μεταφερθεί, η ανένδοτη κυβέρνηση πιέζει τους γιατρούς να τον σιτίσουν παρά τη θέλησή του. Οι γιατροί με απόφαση της ΕΙΝΑΠ αντιτάχθηκαν στις εντολές της κυβέρνησης σεβόμενοι τον αγώνα του Ρωμανού και το αποκλειστικό δικαίωμα του στο κορμί του. Το κλίμα έξω από το νοσοκομείο είναι πολύ διαφορετικό όπου μεγάλο κομμάτι της νεολαίας και των εργαζόμενων στέκονται αλληλέγγυοι δίνοντάς του κουράγιο με την παρουσία τους και τα συνθήματα.

Γιατί όμως ο Νίκος Ρωμανός δέχεται τέτοιου είδους αντιμετώπιση; Το γεγονός αυτό οφείλεται στην κλιμάκωση ενός ευρύτερου μηχανισμού καταστολής και αυταρχικοποίησης του κράτους που χτυπά αλύπητα τους αγωνιστές και καταπνίγει κάθε τοποθέτηση αμφισβήτησης του συστήματος με τον πιο βάναυσο τρόπο. Ο αγώνας του Ρωμανού αυτή τη στιγμή αποτελεί αγώνα για τα δημοκρατικά δικαιώματα και σύμβολο αντίστασης για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων ευρύτερα της νεολαίας και του κινήματος. Η νίκη του Ρωμανού είναι μια αρχή για την ρεβάνς απέναντι στην αντιδημοκρατική επίθεση της αυταρχικής κυβέρνηση.

ΟΛΟΙ ΑΛΛΗΛΛΕΓΥΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ

ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ

ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

                          Α.Ε.Ρ.Α.Σ – Ε.Α.Α.Κ

Εδώ αναγνωστήριο, εδώ αναγνωστήριο!

Η νεολαία είχε πάντα το “προνόμιο” να βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων: και από πλευράς επίθεσης αλλά και από πλευράς απάντησης. Αυτή είναι και η ιστορία του φοιτητικού κινήματος, τίποτα να μην περνάει αμαχητί. Αυτή είναι και η δική μας ιστορία. Στην πρώτη ισχυρή προσπάθεια που έγινε από το πανεπιστήμιο να περάσει το ν.Διαμαντοπούλου στη σχολή μας, πέρσι, με τη μορφή των προαπαιτούμενων, ο φοιτητικός σύλλογος έθεσε ανάχωμα στα σχέδια τους με μαζικές γενικές συνελεύσεις, κινητοποιήσεις και καταλήψεις. Προφανώς και δεν περιμέναμε να σταματήσουν εκεί.

Ακόμα καλά καλά δεν κατεβάσαμε τα χειμωνιάτικα και βρεθήκαμε στην καλύτερη περίπτωση στοιβαγμένοι στα λεωφορεία (ενώ ήδη χάσαμε τα 2 προηγούμενα), και στην χειρότερη να κλαίμε σε εμβρυική στάση που δώσαμε 9 ευρώ στο ταξί.

Και όλα αυτά θα μας φαίνονται μηδαμινά μπροστά σε όλα αυτά που θα 'ρθουν , αν κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Και αυτά δεν είναι μακριά . Ήδη απο τον Αύγουστο ο Λοβέρδος μας έστειλε το δωράκι των διαγραφών, μαζί βέβαια με την υπόσχεση των οργανισμών που θα έρθουν να εφαρμόσουν τον νόμο Διαμαντοπούλου στα πανεπιστήμια, αυτή τη φορά όχι όπως προσπάθησαν

να το περάσουν το '11 ενιαία , αλλά διασπαστικά σε κάθε ίδρυμα ξεχωριστά. 

Και εδώ περνάμε απ΄την πλευρά της επίθεσης , στην πλευρά της απάντησης.

Μιας απάντησης που φοβούνται γι'αυτό προσπαθούν να την καταπνίξουν με την πιο άγρια καταστολή των τελευταίων χρόνων.

Με τον εγκάθετο Φορτσάκη στο ΕΚΠΑ να βάζει αλυσίδες στις πόρτες και να κλείνει έξω τους φοιτητές, την πανεπιστημιακή αστυνομία να ζητάει πάσο και ταυτότητες από τους φοιτητές για να μπούνε στη συνέλευση της Νομικής, τις εταιρίες ιδιωτικών security να απειλούν φοιτητές στο ίδιο τους το άσυλο, φοιτητές και εκπαιδευτικούς να περνάνε πειθαρχικά επειδή τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι.

Μιας απάντησης που είναι συνολική. Την είδαμε από τις δυναμικές καταλήψεις και πορείες των μαθητών ενάντια στο νέολύκειο , τις καθαρίστριες και τους αγώνες των εκπαιδευτικών , των διοικητικών και των εργαζομένων του Υπουργείου Οικονομικών . Και εδώ είναι που πρέπει να δούμε και τη δική μας θέση μέσα σ'αυτό και να πούμε και μεις ξανά: κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει.

Απέναντι σε όλα αυτά που έρχονται να μας επιβάλλουν, οργανισμούς, διαγραφές και το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο στο σύνολό του πρέπει να μας βρουν αντιμέτωπους και πιο συγκροτημένους από ποτέ. Και όχι μόνο δε θα αφήσουμε να μας πάρουν τίποτα πίσω αλλά θα απαιτήσουμε και ακόμα περισσότερα.

Και εδώ έρχεται η ιστορία με το αναγνωστήριο, που έρχεται να συνδέσει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση με την καταστολή: 2 σε 1! Εκτός του ότι η πρόφαση του μεταπτυχιακού προγράμματος είναι γελοία καθώς υπάρχουν πολλοί αχρησιμοποίητοι και πιο κατάλληλοι χώροι μέσα στο πανεπιστήμιο για να στεγαστούν τα προγράμματα αυτά, ας αναλογιστούμε λίγο τη φύση των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σε συνδυασμό με το νόμο Διαμαντοπούλου. Έρευνα που θα γίνεται προς όφελος του κέρδους των επιχειρήσεων, με αγνώστου προελεύσεως χορηγείες (ιδιώτες, φαρμακοβιομηχανίες κλπ) απόλυτα ασύνδετη με τις ανάγκες της κοινωνίας και άρρηκτα συνδεδεμένη με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Αλλά εν τέλει ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: για όποιον λόγο και να τον θέλουνε το αναγνωστήριο είναι δικός μας χώρος, ανήκει στους φοιτητές. Ήταν αυτοί που το χρησιμοποίησαν ουσιαστικά, όχι με το να το βάψουν ή να πετάξουν μέσα 5 θρανία αλλά με το να δραστηριοποιηθούν μέσα σ'αυτό μέσα από θέατρα, προβολές ταινιών, φεστιβάλ, εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης με πολιτιστικό αντιπρόταγμα, πολιτικές συζητήσεις και αγώνες.

Ένας χώρος που για μας αποτελεί κέντρο αγώνα, χώρο πολιτκής και πολιτιστικής αναβάθμισης. Ένας χώρος που στέγασε τους φοιτητικούς αγώνες της προηγούμενης περιόδου και μέσα στον οποίο ο σύλλογος έκανε τα πρώτα βήματα για την ανασυγκρότησή του. Ειδικά στο σήμερα που η επίθεση που δεχόμαστε είναι δριμύτερη από ποτέ οφείλουμε μαζί με το όχι στις διαγραφές και τους οργανισμούς να πούμε και για το αναγνωστήριο NO PASARAN.

Δε θα τους περάσει λοιπόν.
ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ, ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!         

                      Α.Ε.Ρ.Α.Σ – Ε.Α.Α.Κ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Συνάδελφε, σε αυτό το κείμενο δε θα σου πούμε αν το Πολυτεχνείο είχε νεκρούς ή όχι. Δε θα σου πούμε το ποιος, το γιατί και το πώς. Δε θα σου πούμε για ακόμα μια φορά το πόσο επίκαιρο είναι το σύνθημα Ψωμί – Παιδεία - Ελευθερία που το βλέπεις και μόνος σου. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα σε καλούμε να έρθεις και να τα συζητήσεις στην εκδήλωση που θα κάνουμε για το Πολυτεχνείο την Δευτέρα στις 14.00 στο Αναγνωστήριο.
Το σημείο όμως στο οποίο θα θέλαμε αυτή την φορά να σου επιστήσουμε την προσοχή είναι η δύναμη που έχεις στα χέρια σου με τις μαζικές συλλογικές διαδικασίες σου. Τη δύναμη που σου δίνουν οι Γενικές σου Συνελεύσεις, τη δύναμη της συλλογικότητας, της οργάνωσης, της αλληλεγγύης και της συντροφικότητας. Τη δύναμη που έχεις όταν διεκδικείς, όχι μόνος ούτε με χαρτιά και διάφορους «εκλεγμένους» άλλα όταν αγωνίζεσαι μαζί με τους υπόλοιπους φοιτητές, μαζί με τους εργαζόμενους, για το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.
Συνάδελφε οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο δεν ήταν τίποτα περισσότερο από εσένα και εμένα. Και αν αυτοί μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες κατάφεραν να αντιπαλέψουν το πιο αυταρχικό καθεστώς της Ελλάδας στα χρόνια της μεταπολίτευσης, μπόρεσαν να οργανωθούν χωρίς να φοβηθούν και τελικά να πυροδοτήσουν μία ολόκληρη εξέγερση, δεν υπάρχει λόγος να φοβηθείς και εσύ. Μη φοβηθείς να παλέψεις όλα αυτή την πραγματικότητα που σου επιβάλλουν: της φτώχειας, της ανεργίας, της ελαστικής εργασίας και των voucher, της μετανάστευσης, του μισθού των 500 ευρώ, του ευρωμονόδρομου και των μνημονίων, της τρομοκρατίας, της καταστολής, του φασισμού, την καθημερινότητα της βαρβαρότητας.
Μην φοβηθείς συνάδελφε τα ΜΑΤ που σήμερα μετά από εντολή του πρύτανη Φορτσάκη απέκλεισαν την Νομική, την καταστολή και τα πειθαρχικά γιατί όσο αυτοί μας φέρνουν χούντες τόσο εμείς θα απαντάμε με Πολυτεχνεία. Όσο αυτή η συμμαχία των τεράτων, κυβέρνησης-ΕΕ-ΝΑΤΟ, θα μας τρίζει όλο και πιο πολύ τα δόντια τόσο εμείς μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι θα απαντάμε πιο αποφασισμένοι με συνελεύσεις και καταλήψεις. Με σχέδιο μάχης ένα μαχητικό κίνημα που θα διεκδικεί και θα αποφασίζει για την ζωή του.

Μέχρι το σύνθημα Ψωμί Παιδεία Ελευθερία να μην είναι πια τσιτάτο αλλά η πραγματικότητα που θα επιβάλλουμε.

Σε καλούμε λοιπόν

* στην εκδήλωση για το Πολυτεχνείο στις 14:00 στο Αναγνωστήριο (έναντι πιάτσας ταξί) και

* στη πορεία στις 17:00 πάλι με σημείο προσυγκέντρωσης το Αναγνωστήριο

                                               
                                                      Α.Ε.Ρ.Α.Σ. - ΕΑΑΚ

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ;

  Η Γ. Συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο κάθε φοιτητικού συλλόγου. Εκεί συναντιούνται οι διαφορετικές πολιτικές τοποθετήσεις και αγωνίες των πολιτικών δυνάμεων του συλλόγου αλλά και των ανεξάρτητων φοιτητών. Μόνο μέσα στη συνέλευση ξεδιπλώνονται τα πολιτικά σχέδια όλων παρατάξεων σε σχέση με την φοιτητική καθημερινότητα, τα εκπαιδευτικά νομοσχέδια και τα κοινωνικά ζητήματα μέσω της ανάλυσης, του σχεδιασμού και της πρότασης, που αυτές καταθέτουν. Με όπλο τη δημοκρατία και τον ουσιαστικό διάλογο διαπλέκονται μεταξύ τους και εντέλει μέσω της ψηφοφορίας, το πλαίσιο που πλειοψηφεί αποτελεί την πολιτική τοποθέτηση και απόφαση του συλλόγου. Η μοναδικότητα των ελληνικών πανεπιστημίων να συγκροτούνται σε συλλόγους, όπου κάθε φοιτητής παρεμβαίνει, τοποθετείται και αποφασίζει συλλογικά, χαρίζει την πρωτοτυπία στην ελληνική νεολαία να πολιτικοποιείται, να διεκδικεί και να νικά.

Ακριβώς αυτή η αμεσοδημοκρατία και η απουσία χαρακτηριστικών που έχουν τα διοικητικά συμβούλια των συλλόγων( κεκλεισμένων των θυρών, μόνο παρατάξεις, ένα θέμα τη φορά) καθιστούν τη Γ. Συνέλευση το μοναδικό όπλο των φοιτητών. Κάθε φοιτητής έρχεται αντιμέτωπος με ζητήματα που δυσχεραίνουν τους όρους φοίτησης του, με νομοσχέδια που τροποποιούν το πτυχίο του, με επιθέσεις που πλήττουν την εργασιακή του προοπτική. Προφανώς ο ατομικός δρόμος είναι ατελέσφορος. Στη συνέλευση ωστόσο, υπάρχει η δυνατότητα το σύνολο των φοιτητών που πλήττονται τα συμφέροντα τους να συζητούν επί πραγματικής βάσης τα ζητήματα αυτά και να λαμβάνουν αποφάσεις που προασπίζονται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους και διεκδικούν τις ανάγκες τους τόσο ως φοιτητές όσο και ως μελλοντικοί εργαζόμενοι. Με αποφάσεις που έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα και διεκδικητικό ρόλο απέναντι στους καθηγητές και τα υπουργεία. Με λίγα λόγια απέναντι στην ατομική διαπραγμάτευση, η οποία δεν μπορεί να εξασφαλίσει καμία νίκη ούτε ατομικά αλλά ούτε για τους υπόλοιπους φοιτητές, προτάσσονται οι αποφάσεις του συλλόγου μέσω της Γ.Σ., που ως αποφάσεις μαζικού συλλογικού φορέα, είναι οι μόνες που μπορούν να επιφέρουν νίκες για το σύνολο των φοιτητών.

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΡΑ;

Η πραγματική ερώτηση είναι αν όχι τώρα, πότε; Αν πέρσι αντιληφθήκαμε ότι με τα προαπαιτούμενα δε θα μπορούμε να τελειώσουμε τις σπουδές μα, τώρα πρέπει να σκεφτούμε τι πραγματικά θα είναι ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα περάσουν οι οργανισμοί. Το πανεπιστήμιο στο οποίο:

-η εντατικοποίηση και η λογική του ατομικού δρόμου θα είναι οι μόνες βιώσιμες. Η πολιτικοποίηση, οι συνελεύσεις, η συλλογική διεκδίκηση και οι αγωνιστικές αποφάσεις θα σημαίνουν αυτόματα διαγραφή, καθώς θα υπάρχει πανεπιστημιακή αστυνομία που θα μπορεί κανονικά και με το νόμο να περνάει απο πειθαρχικά και να διαγράφει οποιονδήποτε φοιτητή σηκώνει κεφάλι. Ο συμβιβασμός και η υποταγή σε όποιον βούρδουλα μας φέρνουν θα είναι μονόδρομος. Ούτε λόγος για ελεύθερο χρόνο, για πνευματική ανάπτυξη, για ενασχόληση με οτιδήποτε άλλο εκτός του αντικειμένου.

-οι ταξικοί φραγμοί είναι πλέον ΝΟΜΟΣ. Φοιτητής που δουλεύει δεν έχει καμία ελπίδα να τελειώσει τις σπουδές του, πόσο μάλλον όταν φτάσουμε στην πλήρη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου που εκτός από διαγραφές μετα τα ν+2 θα προστεθούν στον κατάλογο προαπαιτούμενα, αλυσίδες, περιορισμένος αριθμός φορών που μπορεί να δοθεί ένα μάθημα, δίδακτρα μετά τα ν έτη! Οποιοσδήποτε δεν μπορεί να συντηρείται μόνο με τα λεφτά των γονιών του θα πετιέται έξω απ΄τα αμφιθέτρα.

-η φοίτηση δεν έχει καμία σχέση με μόρφωση και παιδεία αλλά είναι μια μαθητεία για να βγεις εμπειροτέχνης εργολάβος! Κατάργηση οποιασδήποτε μορφής συνολικής εποπτείας πάνω στο αντικείμενο, εξειδίκευση απ'τα πρώτα χρόνια των σπουδών, προσθήκη στο πρόγραμμα σπουδών εξειδικευμένων μαθημάτων και αφαίρεση των γενικών που χαρίζουν πανοραμική γνώση. Ένα διαρκές κηνύγι πιστωτικών μονάδων σε επί πληρωμή συνέδρια και σεμινάρια έτσι ώστε οι λίγοι που θα καταφέρουν εν τέλει να βγουν με την ψυχή στο στόμα απ' τη σχολή να έχουν στο χέρι ένα πτυχίο διαφορετικό ο καθένας, ανάλογα με το budget του, χωρίς καμία ελπίδα ενιαίας διεκδίκησης με τους υπόλοιπους σαν εργαζόμενοι πλέον.

Στα ατομικά διλλήματα, ας δώσουμε συλλογικές απαντήσεις

           ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ                                                                       ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 17/10

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ στις

        ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Α.Ε.Ρ.Α.Σ - Ε.Α.Α.Κ

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΣΤ-ΙΤ

Φάκελος: "σκέψου αλλιώς", ή μάλλον η τέχνη του να μη σκέφτεσαι

Και ανεβαίνεις μια μέρα στο αμφιθέατρο και βλέπεις στη γνωστή μπλε ταπισερί κάποιος να έχει σκορπίσει ένα μάτσο ποστ-ιτ. Και πηγαίνεις να δεις τι δεν θέλουν να ξεχάσουν τα παιδιά (γάλα και χαρτί κουζίνας απ΄το σουπερ μάρκετ ίσως;) και βλέπεις το νόμο Διαμαντοπούλου σε μπουλετάκια και την ανασυγκρότηση που επιχειρείται με τους οργανισμούς των ιδρυμάτων κωδικοποιημένο με την πιασάρικη ατάκα «σκέψου αλλιώς». Ας βυθιστούμε λοιπόν στο άδυτο της σκέψης των πολιτικών παιδιών της ΝΔ (χρόνια πολλά να χαίρεστε τα 40 παρεμπιπτόντως) και ας σκεφτούμε αλλιώς, ας σκεφτούμε ΔΑΠ- ΝΔΦΚ.

Σημείο 1^ο: κάνεις να μη μπορεί να καταστρέφει το πανεπιστήμιο σου.

Αυτό καταρχήν έγκειται στο τι ορίζει ο καθένας καταστροφή. Γιατί για μας η ολοσχερέστερη καταστροφή επέρχεται με την μείωση κατά 60% της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων και με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση απ τους νόμους Διαμαντοπούλου, Αρβανιτόπουλου και τις διατάξεις του Λοβέρδου. Αλλά προς χάριν της συζήτησης ας πούμε ότι μιλάμε για τις βιβλικές καταστροφές που έχουν υποστεί τόσα χρόνια τα πανεπιστήμια όπως κάτι σπασμένα τζάμια στη νομική, κάτι αναποδογυρισμένοι κάδοι στο ΑΠΘ και φυσικά το ανεκτίμητο χρυσοποίκιλτο Ευαγγέλιο που εκλάπη πριν από καμία τριακονταετία. Το υπόλοιπο αυτής της σκέψης βρίσκεται στην πρόταση παιδείας 2020 της ΔΑΠ όπου ζητείται η κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου και η σύσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας. Όμως ποιανού δουλειά είναι στην τελική να περιφρουρεί τους χώρους του πανεπιστημίου αν όχι οι άνθρωποι που ζουν, εργάζονται και σπουδάζουν σ αυτό; Ή έχει κανείς αυταπάτες ότι η αστυνομία θα έχει το ρόλο να περιφρουρεί το πανεπιστήμιο από την πώληση ναρκωτικών; Γιατί το πιο σκληρό εμπόριο στην Αθήνα συμβαίνει όχι μέσα, αλλά έξω ακριβώς απ την πόρτα του παλιού πολυτεχνείου εν γνώση όχι μόνο της αστυνομίας αλλά και της τελευταίας πετράς σ αυτόν τον τόπο. Μας συγχωρείτε αλλά εμείς τη σκοπιμότητα της κατάργησης του ασύλου αγώνων και της επιβολής πανεπιστημιακής αστυνομίας με ελέγχους εισόδου την εντοπίζουμε στην ποινικοποίηση του φοιτητικού κινήματος, στο φακέλωμα οποιουδήποτε αντιστέκεται και στην προσπάθεια πάταξης των αγωνιστικών αντανακλαστικών των συλλόγων.

Σημείο 2^ο: να μπορείς να τελειώνεις τις σπουδές σου χωρίς καθυστερήσεις .

Αυτό επεξηγείται στο επόμενο ποστ-ιτ και αναφέρεται στις καταλήψεις. Δηλαδή στο πιο δυνατό και αδιαπραγμάτευτο μέσο πάλης του φοιτητικού κινήματος. Και αυτό όχι γιατί πιστεύει κανένας ότι τα χαρτιά που στέλνουν τα παιδιά έχουν καμία αξία έναντι της κατάληψης αλλά γιατί η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αποτελεί τη ¨μόνη υπεύθυνη δύναμη στα πανεπιστήμια¨ για την εφαρμογή κυβερνητικών πολιτικών και την παράλυση των αντανακλαστικών του φοιτητικού κινήματος. Και για την επισφράγιση της καταστολής των αγωνιστικών κινητοποιήσεων αν χρειαστεί θα βάλουν και τα μεγάλα μέσα (βλέπε Σημείο 1^ο ). Επίσης, να σημειωθεί ότι ακόμα ψάχνουμε τον άνθρωπο που έχει παρατείνει τις σπουδές του λόγω καταλήψεων όσο και να κράτησαν αυτές. Καλωσήρθατε στον μαγικό κόσμο των διπλών εξεταστικών συνάδελφοι.

Σημείο 3^ο: με την αποφοίτηση σου να βγαίνεις στην αγορά εργασίας έχοντας ήδη προϋπηρεσία στο αντικείμενο των σπουδών σου.

Εδώ ξεκινάει το πραγματικό πάρτι. Πρόταση που θυμίζει τις μαθητείες στα ΕΠΑΛ και φυσικά συνδέεται άμεσα με τις ιδιωτικές επενδύσεις στα πανεπιστήμια, τις επώνυμες έδρες και την εύρεση χρηματοδότησης των ιδρυμάτων από μη κρατικές πήγες. Δηλαδή θα έρχεται ένας ιδιώτης, θα κάνει μια ανταποδοτική συμφωνία με το πανεπιστήμιο κι εσύ θα δουλεύεις στην επιχείρηση του απλήρωτος και ανασφάλιστος για να καλύψεις θέσεις εργασίας, βγάζοντας τον επιχειρηματία απ τον κόπο να προσλάβει πραγματικούς εργαζόμενους με δικαιώματα. Παράλληλα εκπαιδεύει ένα δυναμικό με στείρα γνώση εξειδικευμένο πάνω σ ένα συγκεκριμένο αντικείμενο έτοιμο να το προσλάβει μετά την αποφοίτηση του.

Σημείο 4^ο: η σχολή σου να σε υποστηρίζει να βρεις δουλειά.

Εδώ συμπληρώνεται το πάζλ της δημιουργίας της νέας εργατικής βάρδιας μέσα απ την επιχειρηματική ανασυγκρότηση του πανεπιστημίου. Γιατί για να σε βοηθήσει η σχολή σου να βρεις δουλειά με την ανεργία στους νέους στο 60% πρέπει να σε κάνει με κάποιο τρόπο ελκυστικό για τον εργοδότη. Και δεν εννοούμε να σε χτενίσει και να σε βάψει αλλά να σου παρέχει τέτοιες δεξιότητες (γιατί προφανώς πλέον δεν μιλάμε για γνώση) που θα είναι χρήσιμες για κάποια επιχείρηση. Και επανερχόμαστε στις επώνυμες έδρες και στην ιδιωτική χρηματοδότηση (βλ πρόταση παιδείας 2020) για να επιτευχτεί ένας τέτοιος φάκελος προσόντων με κολάζ γνώσεων συμφώνα με τις ανάγκες των επισήμων χορηγών μας τη στιγμή που οι έννοιες πτυχίο και συνολική εποπτεία στο αντικείμενο γίνονται αναχρονιστικές.

Σημείο 5^ο: τα ελληνικά ανώτατα ιδρύματα να είναι καλύτερα από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά.

Και εδώ χάνεται τελείως η μπάλα. Μάλλον συνάδελφοι της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ στη φούρια σας να υλοποιηθούν οι επιταγές της κυβέρνησης και της Ε.Ε. δεν ξέρετε πια τι λέτε! Νομίζετε πως ξεχνάμε τον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο για την Ανώτατη Εκπαίδευση (ΚΕΧΑΕ), επιταγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη συνθήκη της Μπολόνια κιόλας, όπου οι τότε υπουργοί παιδείας, έβαλαν το σύνολο των κατευθύνσεων ώστε να γίνουν τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ανταγωνιστικά προς αυτά που βρίσκονται πέραν του Ατλαντικού; Κι αυτό δε σημαίνει τίποτα άλλο, παρά το πως θα εξυπηρετούν καλύτερα τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου είτε διαμορφώνοντας το νέο μοντέλο εργαζομένου που απαιτείται, είτε παράγοντας στο ίδιο το εσωτερικό του πανεπιστημίου γνώση και έρευνα που θα τους αποδίδει τα μέγιστα δυνατά κέρδη! Και εδώ κολλάμε και τους φοιτητές από το εξωτερικό που καίγονται να σπουδάσουν στα ελληνικά ιδρύματα αλλά δεν μπορούν όχι λόγω της γλώσσας αλλά γιατί ο κύκλος σπουδών μας δεν έχει σπάσει ακόμα όπως τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες (σας παραπέμπουμε πάλι στην πρόταση παιδείας, το απαιτούν τα παιδιά χρόνια τώρα) και όπως προκύπτει τα δικά μας πτυχία είναι πιο ισχυρά απ τα αντίστοιχα bachelor των άλλων χωρών.

Σημείο 6^ο: σύγχρονες και εξοπλισμένες φοιτητικές εστίες, να καλύπτουν τις ανάγκες περισσότερων φοιτητών.

Να αυξήσει το κράτος τη χρηματοδότηση να μην δίνει λεφτά σε όπλα και τράπεζες και να τα δώσει για φοιτητική μέριμνα. Όχι, στάσου, αυτά τα λέμε εμείς, αυτοί σε ΣΔΙΤ αναφέρονται. Δηλαδή συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα με ενοίκια γιατί η δωρεάν στέγαση είναι παρωχημένη αντίληψη σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Και αν δεν έχεις για νοίκι τσίμπα κι ένα φοιτητοδάνειο ή ακόμα καλύτερα μια ανταποδοτική υποτροφία δηλαδή δουλειά στο πανεπιστήμιο με αμοιβή επιπέδου εργάτη στις φράουλες της Μανωλάδας.

Σημείο 7^ο: η έρευνα να χρηματοδοτείται από δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια και τα ιδρύματα να μετατραπούν σε ερευνητικά κέντρα που θα συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας.

Οι επώνυμες έδρες που λέγαμε πιο πάνω καλή ώρα. Βάλτε μέσα και την θέσπιση του απορρήτου της έρευνας και ξεκινάει το πανηγύρι. Δηλαδή θα έρχεται ο ιδιώτης θα καθορίζει το πρόγραμμα σπουδών μας, θα παίρνει απλήρωτη εργασία εκμεταλλευόμενος τη γνώση μας και αν δεν του αρέσει και το αποτέλεσμα της έρευνας το θάβουμε κάπου δεν πειράζει. Γιατί το συμφέρον της κοινωνίας δε συμβάλλει στην ανάπτυξη της χώρας αλλά η ιδιωτικοποίηση των πάντων, η απόσπαση κέρδους από παντού και το συμφέρον των επιχειρήσεων θα μας βγάλουν απ’ την κρίση.

Σημείο 8^ο: οι φοιτητικές παρατάξεις να λειτουργούν με γνώμονα την αναβάθμιση της σχολής και όχι το κομματικό συμφέρον.

Εντάξει έπρεπε να αφήσουμε το καλό για το τέλος. Γιατί όταν αυτό το λένε αυτοί που κάθε χρόνο μετά τις φοιτητικές εκλογές, βγαίνει ο εκάστοτε πρόεδρος της Ν.Δ και συγχαίρει για τα εκλογικά τους αποτελέσματα αναρωτιόμαστε τι ναρκωτικά παίρνουν οι άνθρωποι. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η ίδια η κυβέρνηση ΝΔ διέλυσε τις δομές ψυχικής υγείας και εθισμού και δεν έχουμε που να τους παραπέμψουμε. Αυτοί που τόσα χρόνια στις σχολές εξυπηρετούν τα συμφέροντα της κυβέρνησης, αυτοί που βάζουν πλάτες για την υλοποίηση των νόμων και των μεταρρυθμίσεων που διαλύουν βήμα - βήμα το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο, αυτοί που συκοφαντούν και πολεμούν τους αγώνες που δίνονται για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων και των αναγκών του λαού και της νεολαίας και έχουν κάνει τη συνδιαλλαγή επάγγελμα έρχονται να μας πουν για κομματικό συμφέρον.

Και όλα αυτά που βασίζονται στην πρόταση παιδείας τα πρότειναν απ το 2010, πριν ακόμα το νόμο Διαμαντοπούλου (στον οποίον παρεμπιπτόντως εναντιώθηκαν αφού τους πετούσε έξω απ τη συνδιοίκηση και τους χαλούσε το μαγαζί). Όπως και έκαναν λόγο για τον ηλίθιο διαχωρισμό των αιώνιων φοιτητών σε ενεργούς και ανενεργούς απ το Μάρτιο του ’14 πριν ακόμα διατυπωθεί απ' τον Λοβέρδο για να διασπάσει το φοιτητικό κίνημα σε διάφορες ταχύτητες. Όταν είσαι πρωτοπορία…

Α.Ε.Ρ.Α.Σ – Ε.Α.Α.Κ

Κάλεσμα της Α.Ε.Ρ.Α.Σ-Ε.Α.Α.Κ για την αντιφασιστική διαδήλωση την Πέμπτη 18/9

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής το αντιφασιστικό κίνημα βγαίνει ξανά στο δρόμο απαιτώντας να τιμωρηθούν οι χρυσαυγίτες δολοφόνοι για τα εγκλήματά τους και να γκρεμίσουμε την κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων που εξακολουθεί να τους κάνει πλάτες. Η κυβέρνηση της φτώχειας, της ανεργίας, του ρατσισμού και των επιστρατεύσεων που παραπαίει, συνεχίζει την προσπάθεια να βρει στηρίγματα στη Χρυσή Αυγή. Η αδειοδότηση των προφυλακισμένων στελεχών της Χρυσής Αυγής να παρευρεθούν στις ορκωμοσίες των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, τα μπρος πίσω στην κατάθεση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, η αποφυλάκιση της Σκορδέλη και του Ματθαιόπουλου, αλλά και η προκλητική αθώωση των δολοφόνων της Μανωλάδας είναι δείγματα ότι αυτή η κυβέρνηση συνεχίζει να στήνει γέφυρες μαζί τους. 

Αυτή η πολιτική είναι που στρώνει το δρόμο στους νεοναζί να ξαναβγάλουν στους δρόμους τα τάγματα εφόδου και να επιτίθενται σε μετανάστες και αντιφασίστες, όπως έγινε με τις επιθέσεις σε βάρος μεταναστών στα Πατήσια και τους Αμπελοκήπους, των δύο ομοφυλόφιλων στο Παγκράτι, τους βανδαλισμούς στο Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά. 

Όσο και αν προσπαθεί η νεοναζιστική συμμορία να φορέσει τον αντισυστημικό μανδύα, είναι πλέον οφθαλμοφανές ότι τα στηρίγματά της βρίσκονται στην κυβέρνηση των Μπαλτάκων και των Τροϊκανών, τους οικονομικούς μεγιστάνες, την προβολή της από μεγαλοδημοσιογράφους και τη συνεργασία της με τους μηχανισμούς της αστυνομίας. Δεν μας ξεγελούν. 

Είναι οι ίδιοι που κερδίζουν από τα μνημόνια, εφοπλιστές, τραπεζίτες, βιομήχανοι τους χρηματοδοτούν για να εξασφαλίζουν όπλα αλλά και γραφεία – ορμητήρια για να σπέρνουν τον τρόμο στις γειτονιές. Είναι το εργαλείο αποπροσανατολισμού για το ποιος φταίει για την φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση που φέρνουν τα Μνημόνια, ρίχνοντας τα βάρη στους μετανάστες. Στόχος τους είναι να χτυπηθεί η εργατική αντίσταση, η αριστερά, η αντιφασιστική πάλη, και όλους όσους παλεύουν για να ανατρέψουν την βάρβαρη επίθεση κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Αυτό το μήνυμα έστειλαν με τις δολοφονικές επιθέσεις στο Πέραμα κατά των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και την οργανωμένη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. 

Η ΧΑ ήταν και παραμένει το μαντρόσκυλο του συστήματος, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες τους να πλασαριστούν ως «αντισυστημικοί», μια εφεδρεία τρομοκράτησης του λαϊκού κινήματος και των αγωνιστών του, και κάθε εργαζόμενου και νέου ανθρώπου που θέλει να σηκώσει το ανάστημά του απέναντι στη σημερινή βαρβαρότητα. Αντιπαλεύουμε τον φασισμό έχοντας ξεκάθαρο μέτωπο ενάντια και στις αιτίες που τον μπολιάζουν στην κοινωνία, τις πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ που υπηρετούν πιστά η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Πολιτικές που όχι μόνο εξαθλιώνουν τους πολίτες με τα μνημόνια αλλά σπέρνουν τον ρατσισμό με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις επιχειρήσεις του «Ξένιου Δία» και την FRONTEX, που δολοφονούν εν ψυχρώ στη Λαμπεντούζα και στο Φαρμακονήσι και φουσκώνουν τα πανιά της απανταχού ακροδεξιάς. 

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας από το ναζιστικό ζυγό. Δεν θα αφήσουμε τους απόγονους των γερμανοτσολιάδων και των δοσίλογων που κατέδιδαν και έστελναν στο εκτελεστικό απόσπασμα όσους αντιστέκονταν στην ναζιστική κατοχή, να παριστάνουν τάχα τους «άδικα διωκόμενους πατριώτες». Ειδικά μετά την άνοδο των φασιστών και πανευρωπαϊκά μετά τις εκλογές, οι αγώνες που θα δώσουμε εδώ θα στείλουν ηχηρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη: στους φασίστες ότι δεν θα τους περάσει έτσι εύκολα και θα τους ξαναστείλουμε στις τρύπες τους, αλλά και σε όλο τον κόσμο που παλεύει ενάντια στο φασισμό και τις πολιτικές της φτώχειας και του ρατσισμού ότι μπορούμε να αγωνιζόμαστε και μπορούμε να νικάμε! 

Υ.Γ.: Λίγα λόγια αλλα σημαντικά: όσον αφορά την υπέροχη καραμέλα που πιπιλίζουν συνεχώς η ΝΔ και οι υπερασπιστές της στο πανεπιστήμιο ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, αυτό το τόσο λυρικό τσιτάτο "καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται" και γι' αυτό καταδικάζουμε και τη Χ.Α που "δολοφονεί ανθρώπους".

1. Η Χ.Α δε δολοφονεί απλά και γενικά ανθρώπους και δεν επιτίθεται απλά και γενικά σε ανθρώπους. Δολοφόνησε στοχευμένα έναν αντιφασίστα, δολοφονεί στοχευμένα μετανάστες, επιτίθεται στοχευμένα σε αγωνιστές. Είναι οι γενίτσαροι του συστήματος και δουλειά τους είναι να βγάζουν απ' τη μέση οποιονδήποτε είναι επικίνδυνος γι' αυτό, όπως πολύ περήφανα δήλωσε μέλος της Χ.Α στο ΕΘΝΟΣ: “Εμείς λέγαμε πρώτα η δουλειά και μετά η διασκέδαση. Η δουλειά είναι να κυνηγάμε αριστερούς και η διασκέδαση να χτυπάμε Πακιστανούς”.
2.  Λίγα λόγια για τη θεωρία των δύο άκρων. 
   
   Η άποψη αυτή πρεσβεύει ότι τόσο ο φασισμός όσο και η αριστερά και το εργατικό κίνημα  παρά τις επιμέρους διαφορές τους, αποτελούν ιδεολογική  έκφραση της βίας, γι’αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται από ίσες αποστάσεις, κάτι που οδηγεί λίγο πολύ στην ταύτιση του ενός με το άλλο. Βαζίζεται όμως σε ένα τραγικό σφάλμα. Ταυτίζει τη βία του εκμεταλλευτή με τη βία του εκμεταλλευόμενου. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται να απονομιμοποιηθεί στη συνείδηση του κόσμου, η δίκαια αντίδραση των εργαζομένων στην καταπάτηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, των φοιτητών και μαθητών απέναντι στη διάλυση της παιδείας τους και να εξωραϊστεί η βάρβαρη μνημονιακή πολιτική. Είναι αυτό που ακούμε καθημερινά: “Γιατί να κάνουμε κατάληψη; Γιατί οι εργαζόμενοι να κάνουν απεργία; Αυτά είναι βίαια μέσα. Ας στείλουμε ένα χαρτί για διάλογο με τον υπουργό παιδείας.”
   ΕΙΔΑΜΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ. ΚΑΙΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΑΠΟΤΙΝΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΕΥΤΙΚΗ ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ.

    ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 

    ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 18/9, 18:00 στο Δημαρχείο

                      Α.Ε.Ρ.Α.Σ-Ε.Α.Α.Κ